توی اینترنت، هیچ کس نمی‌فهمد که تو سگ هستی

واکنش به رفتارها و نظرات دیگران همواره بخشی از گفتمان عمومی بوده است. اما آنچه سبب نگرانی گردانندگان وبسایت‌ها و جامعه‌شناسان شده است قطع ارتباط هویت نویسنده و سخن او در عصر اینترنت است. تحقیقات نشان می‌دهد به دلیل امکان نظردهی به صورت ناشناس در وبسایت‌ها، این نظرات به شدت سطحی، غیرعلمی و حتی بی‌ادبانه شده اند. براساس نظرسنجی در سپتامبر ۲۰۱۳ توسط موسسه پیو، یک‌چهارم کاربران اینترنتی نظراتشان را ناشناس ارسال کرده‌اند. هرچه سن کاربر پایین‌تر می‌آید، بی‌میلی به ذکر نام واقعی در اظهار نظر آنلاین افزایش می‌یابد؛ در نمودار جمعیتی ۴۰ درصد از افراد ۱۸ تا ۲۹ ساله، به صورت ناشناس مطلب ارسال کرده‌اند. یکی از انتقادهای رایج دربارۀ نظرات آنلاین قطع ارتباط میان هویت نظردهنده و سخن اوست، پدیده‌ای که روان‌شناسی به نام جان سولر «اثر بی‌قیدی آنلاین» می‌نامد.


آرتور سانتانا استاد ارتباطات دانشگاه هوستون، ۹۰۰ نمونه از نظرات کاربرانی را تحلیل کرد که به طور تصادفی انتخاب شده و دربارۀ مقالاتی با موضوع مهاجرت بود. نیمی از این نظرات متعلق به روزنامه‌هایی بود که امکان ارسال نظر به صورت ناشناس را می‌داد مانند تایمز در لس آنجلس و کرونیکل در هوستون و نیمی دیگر مربوط به روزنامه‌هایی بود که چنین امکانی نداشت مانند یواس‌ای تودی و وال‌استریت ژورنال. او دریافت که ناشناس‌بودن به تفاوت قابل‌ملاحظه‌ای منجر می‌شود: ۵۳ درصد از نظردهندگان ناشناس بی‌ادب بودند. این تعداد در مقابل ۲۹ درصدی بود که با ذکر نام نظر داده بودند. سانتانا نتیجه‌گیری کرد که گمنامی، افراد را به بی‌ادبی ترغیب می‌کند.


از سوی دیگر، ناشناس‌بودن افراد را به مشارکت تشویق می‌کند؛ با رشد هرچه بیشتر حس هویت ارتباطی، کاربران نگرانی کمتری از برجسته‌شدن به شکل فردی دارند. ناشناس بودن همچنین می‌تواند تفکر انتقادی را تقویت کند و به پیشرفت‌هایی در حل مسئله بینجامد. در پژوهشی که یادگیری دانشجویان را بررسی می‌کرد، دو روانشناس، اینا بلائو و آونر کسپی، دریافتند که در حالی که ارتباط چهره‌به‌چهره رضایت خاطر بیشتری را فراهم می‌کند، در شرایط ناشناس، مشارکت و خطرپذیری در اوج شکوفایی است.


همچنین تالارهای گفت‌وگوی ناشناس به شکل قابل‌ملاحظه‌ای خودکنترلی دارند: در مقایسه با نظراتِ منابع قابل تشخیص، ما نظرات ناشناس یا با نام مستعار را بسیار بیشتر نادیده می‌گیریم. در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۲ دربارۀ گمنامی در روابط رایانه‌ای، محققان دریافتند که اگرچه نظرات ناشناس احتمالاً متناقض‌تر و افراطی‌تر از نظرات غیرناشناس هستند، ولی احتمال اینکه بتوانند دیدگاه هر فرد را نسبت به موضوعی اخلاقی تغییر دهند بسیار کمتر است.


منبع: ترجمان https://bit.ly/2V0vZkh