به یاد قهرمانان گمنام کربلای چهار


آن روز

خورشید،

شرمسار از ستاره‌های افتاده بر زمین،

روی بر آمدن نداشت.


در بزرگداشت آن قهرمانان بی‌نام و نشان چه می‌توان گفت و نوشت؟

جز این‌که بگوییم


آن‌ها مردان بزرگی بودند

که چون دیده بر خود فروبستند،

از بند دانه و دام و نام رستند

و در دیده‌ی حق نشستند.


نام و یادشان بر بلندای ابدیت جاودان باد.