تاریخ گواهی میدهد که ایرانیان، صرفنظر از دین و مذهب و گرایش سیاسی و خاستگاه اجتماعی و مانند آن، اغلب پایبندی چشمگیری به اصول اخلاقی، بهویژه در حفظ حریم و حرمت خانواده داشتهاند و مفاهیمی همچون ناموس و غیرت، عمیقاً با زندگی فردی و اجتماعی ایرانیان و با فرهنگ ایرانی درآمیخته است.
به نظر میرسد یکی از ویژگیهای اخلاقی و شخصیتی رضا پهلوی، بهعنوان تربیتشده و دستپروردهی مستقیم شهبانو فرح، بیگانگی نسبی او با جامعه و فرهنگ ایرانیست. این بیگانگی، فاصلهای معنادار میان رضا پهلوی و جامعهی ایران ایجاد کرده است.
از کتابهایی که در این باره مفید و قابل استفاده است، خاطرات احمدعلی انصاری، یکی از بستگان و نزدیکان رضا پهلویست. انصاری در خاطرات خود به ابعاد گوناگونی از ویژگیها، شخصیت و عملکرد رضا پهلوی پرداخته است. در اینجا صرفاً به عنوان نمونه به یک مورد اشاره میکنیم. همین یک مورد تا حد زیادی بیگانگی رضا پهلوی را با عرف و اخلاق حاکم بر جامعهی ایران نشان میدهد.
انصاری به رفتار همسر رضا پهلوی و ارتباط او با دوست پسرش اشاره کرده و به نقل از خدمهی ایرانی منزل رضا پهلوی گفته است که روزی رضا هنگام بیرون رفتن از خانه به آنها گفته همسرم و دوست پسرش در استخر شنا میکنند و کسی مزاحم آنها نشود.
انصاری افزوده است وقتی به رضا پهلوی یادآوری کردم که این رفتارها با فرهنگ ایرانی همخوانی ندارد، گفت من اهمیت نمیدهم.
البته که بیگانگی خاندان پهلوی و از جمله رضا پهلوی با فرهنگ و اخلاق جامعهی ایرانی محدود به یک مورد و چند مورد نیست و ابعاد گسترده و نمونههای فراوان دارد.
