چرا امریکایی‌ها مثنوی می‌خوانند؟

پیش از این در خبرها آمده بود که مثنوی معنوی(مولوی) در امریکا با استقبال روبرو شده و از کتاب‌های پرفروش‌ است.

این پرسش در ذهنم شکل گرفت که چرا ؟

مثنوی، شعر و ادب و عرفان و اندیشه‌های یک متفکر مسلمان ایرانی قرن هفتم هجری، چه جذابیتی برای جامعه‌ی امریکا در قرن بیست‌ویک دارد؟

مدتی بعد در اینترنت، این عکس را دیدم از تبعیض نژادی بین سیاه و سفید در امریکای قرن بیستم، تبعیض حتی در نوشیدن آب !

واژه‌ی سیاه را در مثنوی جستجو کردم، این شعر آمد:

منگر اندر نقش و اندر رنگ او

بنگر اندر عزم و در آهنگ او

گر سیاه است و هم‌آهنگ تو است

تو سپیدش خوان که همرنگ تو است.

بخشی از پاسخ پرسشم را گرفتم.