درهشهر، جایی که قامت بلند «کبیرکوه» بر پیشانی شهر تکیه زده و ویرانههای باستانیاش حکایت از تمدنی کهن دارد، روز ۲۲ بهمن تنها شاهد یک پیادهروی سیاسی نیست؛ بلکه تجلیگاه پیوند سنت، ایل و آرمان است.
۱. تحلیل متن و حاشیه: فراتر از شعار
راهپیمایی در درهشهر از میدان بسیج آغاز شد و در امتداد خیابان شهید سلیمانی به سمت پارک شهرداری تداوم یافت. اما آنچه در این مسیر به چشم میآمد، «تنوع سنی» و «حضور ایلیاتی» بود. در تحلیل این حضور، میتوان گفت که مردم این خطه، انقلاب را نه یک پدیده وارداتی، بلکه بخشی از هویت معاصر خود میدانند. حضور سران ایلات و طوایف در کنار جوانان و پیرغلامانی که با پوشش محلی در صحنه حاضر شدند، نشاندهنده این است که مطالبات ملی و محلی در این نقطه از جغرافیای ایران، گرهخورده به هم پیش میروند.
۲. روایت حضور: نبضِ سیمره در رگهای شهر
صبح سرد بهمنماه درهشهر، با هیاهوی کودکانی گرم شد که پرچمهای کوچک کاغذی را با شوقی وصفناپذیر تکان میدادند. پیرمردی با چفیه بسیجی و تسبیحی در دست، در حالی که لرزش دستانش را با عصای چوبیاش مهار میکرد، آرام و استوار قدم برمیداشت. او شاید از نسل کسانی بود که روزهای سخت جنگ و بمبارانهای ایلام را به یاد داشت و امروز حضورش، امضای دوبارهای بر میثاقی قدیمی بود.
طنین شعارها در کوهپایههای کبیرکوه میپیچید. وقتی جمعیت به خیابان امام حسین (ع) رسید، سیل خروشان مردم نشان داد که فشارهای اقتصادی و گلایههای معیشتی، اگرچه استخوانسوز است، اما نتوانسته رشتهی پیوند این مردم با اصلِ «استقلال» را سست کند. آنها آمدند تا بگویند میان «نقد به عملکردها» و «دفاع از کیان ایران»، مرز دقیقی قائلاند.
۳. جلوههای بصری و نمادین
یکی از زیباترین صحنههای این راهپیمایی، همزمانی حضور نخبگان علمی و کشاورزان سختکوش بود. درهشهر به عنوان قطب کشاورزی و باستانشناسی ایلام، در این روز ویترینی از اتحاد بود. پلاکاردهایی که به زبانهای محلی و فارسی در دست مردم بود، نشان از یک بلوغ سیاسی داشت؛ مردمی که هم به گذشتهی تاریخی خود افتخار میکنند و هم برای آیندهی سیاسی خود در صحنه حاضرند.
جمعبندی تحلیلی:
راهپیمایی ۲۲ بهمن در درهشهر، بار دیگر ثابت کرد که این شهر صرفاً یک نقطه جغرافیایی در جنوب ایلام نیست، بلکه یک «سنگر فرهنگی» است. حضور پررنگ نسل جدید در کنار ریشسفیدان، پیامی صریح به تحلیلگران داشت: «انقطاع نسلی» در این دیار به واسطه پیوندهای عمیق خانوادگی و عشایری، با کندی صورت میگیرد و ارزشهای انقلابی همچنان در لایههای هویتی مردم درهشهر جاری است.
این حضور، نه پایان یک مسیر، بلکه آغازگر مطالبهای جدی از مسئولان است تا به پاس این وفاداری، غبار محرومیت را از چهرهی این دیار کهن بزدایند.
✍نویسنده: علیرضا رحمتیان
#یادداشت
