نوید چهارلنگ
زندهیاد "نوید چهارلنگ"، شاعر ایرانی، زادهی روز سهشنبه ۱۶ فروردین ماه ۱۳۶۲ خورشیدی، بود.
وی در آبان ماه سال ۱۳۹۲ خورشیدی، از دنیا رفت.
─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─
◇ نمونهی شعر:
(۱)
[عشق و دورى]
بهار من همین فصل خزان است
دل افسردهام بىهمزبان است
تن رنجیدهام از جور ایام
به سان نى، تهى شد لاغر اندام
خزان چون بگذرد بر لالهزارى
بیفتد برگ لاله در کنارى
تو اى الهام شیرین همچو جانم
تو را من سخت محتاجم، چو نانم
همیشه یاد تو در خاطر آید
مرا جز نام تو حاضر نشاید
چو پروانه به روى هر گلى جانم تو منشین
به هر جا دل رود، آنجا تو منشین
چو منصور بر سر دارم، خریدارت منم
از چه رو دورى ز من، جانا گرفتارت منم
تو را گر غیر من، کس شد خریدار
گر آندم، یادم آوردى وفا شد یار غمخوار.
(۲)
دوش دیدم چون تو بسیار گرفتار در این دشت
جمله سرگشته به دنبال خدایند در این دشت
عمریست همه غافل از احوال دل خویش
سوداى خدا در دل و آواره در این دشت
(۳)
چندیست که حیران وجودت شدهام بار خدایا
برگشته ز اعمال خود و طالب کویت شدهام بار خدایا
گم گشتهى غفلت که نداند به چه رو سجده کند
از عشق وجودت بده جامى که پریشان شدهام بار خدایا
(۴)
چه اجباریست به تنهايى
وقتی كه
دستان پر خواهشم را
از بیكران وجود
محض داشتنت، دراز كردهام...
نمیخواهی
يا شايد نمیبينی
و تنهايى را گزيدی.!
شايد هم
دستان گرمترى را گرفتهای
شايد...
نمیدانم.!
(۵)
غرق در انديشهات
پنجره را بستم.!
قاب عكسی را كه از تو
به ديوار اتاق چسباندهام
به تماشا نشستم
و گيسوانت را كه از قاب
بيرون زدهاند..!
حل میشوم در نگاهت
اما مرا چه سود
از بینشانی دستانت.
(۶)
هجوم افکار خسته
کمتر از هجوم ضربههای
هیزمشکن پیر
بر درخت سبز نیست..!
گاهى
خاطرات تلخ
تیشه مىشوند
بر سرسبزى خیالمان.
(۷)
به لطف سخاوت تو
گلهای یأس
در خلوت تاریک اتاقم
روییدند..!
وقتى که صبح
با مهربانى دستانش
پنجرهی اتاقم را کوبید
غرق در
ظلمت شبها بودم...
گردآوری و نگارش:
#لیلا_طیبی
