خواندن ۳ دقیقه·۹ ماه پیش

حالت از کنکور بهم میخوره؟ تنها نیستی

حالم خیلی بد بود. سر رسید نارنجییم رو از کمدم بر میدارم و خودکار آبیم رو از غلاف می کشم تا با نوشتن احساساتم برم به جنگ با خودم. صفحه سفیدی رو از نوشته های پراکنده ام پیدا میکنم و بسم الله

سلام خدا، من دلم دانشگاه شریف می خواد چون به خودم قول دادم. این چند ماه رو گند زدم و دیسیپلین نداشتم، اما من نمیدونم، باید بهم بدی مگرنه نابود میشم...

تو فاز این نوشته ها بودم که نوشته چند صفحه قبل تر نگاهمو دزدید، برای سه سال پیش بود که به خدا با التماس گفتم نمونه دولتی میخوام قبول بشم و قبول شدم.

یه لحظه درنگ کردم.

دارم چی کار می کنم؟

از نهم درگیر آزمونی بودم که الان بعد سه سال درس خوندن تو مدرسه نمونه، به خودم میخندم که همچین نوبر هم نبود!

مثلا الان مدرسه عادی درس می خوندم آسمون به زمین می خورد.

اگه بعد کنکور دوباره بیام و این همه حس بد و سرزنشگری رو ببینم که خیلی به خودم بدهکار میشم.

آیا واقعا همه چی دست خود منه؟ میشه به هرچی که بخوام با تلاش برسم؟ اصلا به فرض رسیدم، از کجا معلوم احساس رضایت براش می کنم؟

این جهان پیچییده تر از این حرفاست.

امکان نداره

پس

پس...

چرا این همه استرس!

وقت تغییر باور ها و نگرش هایی هست که صنعت توسعه فردی زرد وارد ذهن من و شما کرده.

شاید موفقیت تفسیری درست تری دارد. درست تر از آنکه همه بارِ نتیجه را خودمان به دوش بکشیم، از نتایج مان خود را قضاوت کنیم، و در صورت شکست با بی عرضه دانستن خودمان، قاتل خودمان باشیم. وقتش شده چیز هایی را که نداریم کمتر به سر خودمان بکوبیم و راه پیشرفت را برای داشتن ها و آرزو ها طی نکنیم. مسیر کنکور به من یاد داد تا نتیجه بی ارزش ترین بخش یک مسیر است. یاد داد همه چیز دست من نیست و نبوده و دنیا هم هیچ قولی برای رسیدن نداده وقتش بود از کتاب های زرد روانشناسی و کلیپ های انگیزشی خداحافظی کنم و به سوی فلسفه و دین برم.

اگر از آینده می ترسیم به خود یادآور شویم که خدا مدیر زندگی ماست و اگر عقب ماندن از جامعه ما را می ترساند، بدانیم ارزش واقعی نزد خداست و اوست که هرکه را بخواهد عزیز می گرداند. تلاش در حد محدودیت های روانی و جسمانی تنها وظیفه ماست و بس. و قطعا آرامش را نزد خدا بایستی یافت که زمینه اش خود را یافتن است.

تو را آن می دهند که سزاوار آنی، نه آنچه خواهان آنی.
«فیه ما فیه»

کنکوری! به خدا قسم که باید حالت خوب باشه تا از مسیر کِیف کنی، این حتی از خود نتیجه هم مهم تره چون سال های بعد کنکورتم تحت شعاع قرار میده، تو پزشک و مهندسی نباید بشی که داروی ضد افسردگی مصرف میکنه. این ویس رو حتما گوش کن: ویس تلگرام