در رشته های مهندسی کامپیوتر کارشناسی ارشد بخونم یا نه؟

من این مطلب رو میخوام کاملا براساس تجربه شخصی خودم بنویسم و ممکنه نظرات متفاوت باشه.

من به طور کلی آدم کمال گرا و مسئولیت پذیری هستم، درس خوندن را دوس دارم، بهت پیشنهاد میدم اگه درس خوندن رو دوس نداری اصلا به ارشد فکر نکن.

من سال 1396 کارشناسی مهندسی کامپیوتر رو شروع کردم و سال 1400 فارغ التحصیل شدم، سال 1398 دوره های برنامه نویسی اندروید و جاوا رو گذروندم و وارد بازار کار شدم، اما این حوزه بر خلاف تصورم علاقه مندی من نبود و علاقه ای به ادامه نداشتم.

پس از تحقیقات زیاد تصمیم گرفتم وارد حوزه دیجیتال مارکتینگ بشم، سال 1400 دوره های دیجیتال مارکتینگ تولید محتوا، سئو و سوشال مدیا رو گذروندم و وارد بازار کار شدم، این حوزه واقعا برام لذت بخش بود و دوست داشتم هرروز بیشتر پیشرفت کنم.

حقیقتا در این حوزه پروژه های بیشتری داشتم و کار کردن برام لذت بخش بود، پس از 2 سال کار کردن در این حوزه اخبار ثبت نام کارشناسی ارشد رو دیدم و تصمیم به ثبت نام گرفتم، هدف اصلی من افزایش علم در حوزه تخصصیم بود.

کارشناسی ارشد مهندسی نرم افزار قبول شدم، 2 ترم اول که باید بری سرکلاس و دروس رو پاس کنی خیلی لذت بخش نیست، اما خب سواد علمیتو زیاد میکنه، بعد از 2 ترم که پروپوزال و پایان نامه شروع شد، با استاد راهنمام صحبت کردم و موضوع پایان نامم را در حوزه سئو انتخاب کردم، نوشتن پایان نامه یعنی مطالعه مقالات و وبلاگ های معتبر بین المللی، مطالعه مقالات تخصصی در این حوزه واقعا به سواد علمی من کمک کرد و در کارم پیشرفت کردم.

همه اینا رو تعریف کردم تا بهت بگم که کارشناسی ارشد بخونی یا نه! من پیشنهادم اینه که اول تخصصتو انتخاب کن وارد بازار کار شو وقتی پول دراوردی و فهمیدی که واقعا این تخصص مورد علاقته و آینده میتونی ازش پول دربیاری و باهاش رویاهاتو بسازی در همون حوزه رشته کارشناسی ارشدتو بخون و موضوع پایان نامتو حتما در حوزه تخصصی خودت انتخاب کن تا به تخصصت اضافه بشه.

خوندنه کارشناسی ارشد بدون شغل و تخصص هدر دادن عمره و شما پس از فارغ التحصیلی تازه باید بری دنبال کار و ممکنه بخاطر نداشتن تجربه کاری موفق نشی و نتونی جایگاه دلخواهتو پیدا کنی.

بهت پیشنهاد میدم هیچ کاری رو بدون هدف انجام ندی، خیلی از همکلاسی های من بخاطر فرار از سربازی و بیکاری ارشد میخوندن و هیچ موفقیتی نداشتن.