زنی که به ۷۰۰ زن «می‌توانم» یاد داد

روایت مرضیه نادری،

از کارگاه سه‌نفره خیاطی تا صادرات به سه کشور

یادداشت ؛ فاطیما انصاری راد_ مرضیه نادری وقتی کارش را با سه نفر شروع کرد، هیچ‌کس باور نمی‌کرد روزی ۷۰۰ زن پای سفره‌اش بنشینند. امروز محصولات دست‌بافت زنان کهگیلویه و بویراحمد به عراق، روسیه و عمان صادر می‌شود.

آن‌هایی که اول راه می‌گفتند زن‌مان را نمی‌دهیم بیرون کار کند حالا خودشان دختر و عروسشان را می‌فرستند کارگاه مرضیه.

قصه از سال ۸۷ شروع شد. توی روستای دشت روم، مرضیه با یک کارگاه کوچک خیاطی زن‌ها را دور هم جمع کرد. بعد گلیم‌بافی را یاد گرفت. بعد گبه. همان بافته‌های عشایری که تا دیروز زینت خانه‌ها بود، امروز شده کالای صادراتی.

مرضیه نادری یک خواهر معلول دارد که روی ویلچر می‌نشیند و فرش می‌بافد. وقتی مردم این را می‌دیدند، باورشان می‌شد که «می‌شود». این شد رمز کارش. هرچه بلد بود، رایگان به زن‌های روستا یاد داد. حتی می‌رفت خانه آن‌هایی که شوهرانشان اجازه نمی‌داد بیرون بیایند.

«می‌گفتند چادری هستی، نمی‌توانی.!

نشانشان دادیم که می‌شود.»

امروز ۳۶ نفر مستقیم و ۷۰۰ نفر غیرمستقیم برایش کار می‌کنند. پارسال دوهزار تخته گبول فقط به عراق صادر کردند. روسیه، عمان... کشورهایی که نامشان تا دیروز فقط توی نقشه بود.

می‌پرسم شوهرت مخالفت نکرد؟ می‌خندد: نه. وقتی دید هم درآمدزایی می‌کنم، هم رایگان آموزش می‌دهم، خودش تشویقم کرد.

این روزها غرفه‌ای زده‌اند برای ماه رمضان. اسمش ایران همدل» است. می‌خواهند نشان دهند مردم پای هم ایستاده‌اند. همان طور که مرضیه پای ۷۰۰ زن ایستاد. همان طور که یک زن می‌تواند یک روستا را متحول کند.

می‌گوید: همان‌هایی که می‌گفتند نمی‌شود، حالا خودشان می‌گویند می‌شود. از ما یاد گرفتند.