دلنوشته یک پشت کنکوری..

راستش سلام
من یه پشت کنکوریم و شاید حرفاي من رو تو هم زندگي کرده باشي
قرار نیست چیز خاصي باشه دلنوشته هاي یه دختر خسته کنکوریه دلنوشته هایي از جنس تلاش های بي ثمر از جنس سرکوفت اشنا و غریبه از جنس بی خوابي های بی اثر از جنس تصمیم هایي ک گرفته شد اما عملي نشد از جنس کتابایي ک خریده شد اما خونده نشد ازجنس پشیموني وقت کم اوردن تموم نکردن درسا وقتي ک داره از دستم میره تست غلط زیاد و ... اما من
همیشه دوست داشتم مثل قهرماناي فیلماي اکشن یه موقعیت خطیري تو زندگیم پیش بیاد که بتونم ازش سربلند بیام بیرون و بعد یه نفس عمیق بکشم و بگم تونستم!اما نشد که بشه...
نمیخوام بگم من قهرمانم ولي میخوام بگم منم با خانوادم جر و بحث میکنم منم از بقیه دوستام ک موفق شدن کنایه میشنوم منم تفریح ندارم منم همصحبت ندارم ولی من هنوزم امیدوارم حتی اگه همه بگن دیر شده من لبخند میزنم حتی وقتایی که هیچ راهي واسم نمونده،
به بن بست زیاد خوردم خیلي زیاد ولي مطمئنم که بالاخره یه جوری هرکدومشون رو پشت سر میزارم خیلی روزا بغض دارم گریه میکنم اما بعدش میخندم شاید اطرافیانم فک کنن دیونه ام درست فکر میکنن من یه دیوونه ام اگه دیوونه نبودم وسط اینهمه تنهایی امیدوار نبودم!
من زندگي چندان خوبی ندارم یعنی فعلا ندارم ولي خیلي صبورم میدونم که یه روزي ورق برمیگرده رفیق .
من دلم که میگیره مینویسم دفترم جایی هست که همیشه براي خودم مینویسم و بعدا بارها میخونمشون تا بفهمم همه چی میگذره امشب دیدم یه جا نوشتم:
من دختر نشدن های بسیار و
تنها بازمانده از ویرانه های مهیبم ،
دختر کارهای بزرگ
دختر عبور از روزاي سخت
و خب چاره اي هم نیست :)
به قول براهني:هستي خسیس تر از ایناست!
و خداروشکر براي هرچیزي ک داده و خوشحالمون کرده و هرچیزي ک نداده و قوي ترمون کرده
تمام.
بمونه ب یادگار از ۱۴۰۱/۷/۲۹