زندگی در جریان است .
جریانی به لطافت گلهای رنگی ،
به عطر خوش قرمه سبزی های مامان ،
به امید بخشی آغوش بابا
اما جریانی به کوتاهی نمازهای اول صبح
محبوب من
بدان که سوخت جریان زندگی امید است .
امیدی به شیرینی چایهای اول صبح ، امیدی به شادی بخشی رنگ نارنجی و امیدی آغشته به لبخند
محبوب من
اگر امید نداشته باشی همانند قلکی خواهی بود که سال هاست خریداری شده ولی هرگز صدای خوش آهنگ سکه هایی که درونش میافتد را احساس نکرده است .
هرگز گرمی دستان صاحبش را وقتی آخر سال او را در دست گرفته و با شوق به بالا و پایین تکان می دهد ، نچشیده است .
محبوب من
اطمینان دارم که جریان زندگی تو همانند قلکی نیست که وقتی کاردها او را میدرند درونش پر از هیچ باشد ، چرا که تو با نگاه امید بخشات به فردا درونت را پر از میتوانم و میشودها کردهای.
محبوب من : با قلبی مملوء از امید برایت آرزومندم
هر لحظه، هر دقیقه ، هر ساعت و هر روز از زندگیات امیدوار جریانیابی ...
چرا که امید اکسیژن روح است" 🌱