نامت شفا ، یادت دواست ، ای خدا !
لطف تو ، مثل ابر بارنده ، مدام میبارد ،
نگاهت مرا درمانست ...
شکر من کجا و بزرگی این نعمات کجا؟
هر چه مینگرم ، نعمت است و نعمت...
چه عاشقانه الطافت را میباری...
زیباتر از باران و شیرین تر از شهد ...
تو آنگونه که شایسته خدایی ات بوده به من بخشیده ای ...
خدایا شکرت...