
چند ماه پیش از یک نرمافزار هوش مصنوعی خواستم برایم یک متن تبلیغاتی بنویسد.
در کمتر از چند ثانیه متن آماده شد.
منظم.
روان.
و تقریباً بدون اشتباه.
اولین فکری که به ذهنم رسید این بود:
اگر هوش مصنوعی میتواند این کار را انجام دهد، پس آینده روابط عمومی چه میشود؟
این سؤال این روزها ذهن بسیاری از دانشجویان و فعالان حوزه ارتباطات را درگیر کرده است.
هوش مصنوعی واقعاً ابزار قدرتمندی است.
میتواند محتوا تولید کند.
دادهها را تحلیل کند.
رفتار مخاطبان را بررسی کند.
و حتی پیشنهادهایی برای بهبود ارتباطات ارائه دهد.
اما یک نکته مهم وجود دارد.
روابط عمومی فقط تولید متن نیست.
روابط عمومی درباره انسانهاست.
درباره احساسات ، اعتماد، همدلی.
و درک شرایطی که گاهی هیچ الگوریتمی قادر به فهم کامل آن نیست.
فرض کنید یک سازمان با بحران بزرگی مواجه شده است.
مردم ناراحت هستند.
رسانهها سؤال میپرسند.
و اعتبار شرکت در خطر است.
در چنین شرایطی فقط داشتن یک متن خوب کافی نیست.
باید بتوان احساسات مخاطبان را درک کرد.
تصمیم درست گرفت.
و ارتباطی انسانی برقرار کرد.
هوش مصنوعی میتواند دستیار فوقالعادهای باشد.
اما هنوز نمیتواند جای تجربه، قضاوت و درک انسانی را بگیرد.
شاید آینده روابط عمومی رقابت انسان و هوش مصنوعی نباشد.
بلکه همکاری این دو باشد.
جایی که فناوری کارها را سریعتر انجام میدهد و انسانها به ارتباطات معنا میبخشند.
و احتمالاً همین معنا چیزی است که هنوز هیچ ماشینی نتوانسته به طور کامل جایگزین آن شود