خیلی روزاس نه این روزا که هر چیزی رو توی اول قدم بخوایم شیک و بشر دوستانه گند مال کنیم یه "از متعلقات نظام سرمایه داری" میچکونیم کنارشو، خوب میگیره.
خب حالا دیگه سیس صداقتم به کنار... ولی چرا واقعا تراپی از متعلقات نظام سرمایه داریه؟ اگر از متعلقاتش نباشه پس چیه؟
میخوام سوال رو از دومیش جلو برم... که راحت تر اونی رو که میخوام بهتون بقبولونم... اینم از تکنیکای جدله که اگه اون نیست پس خوبه که چی باشه؟( سیس دو.)
اگر از متعلقاتش نباشه پس باید چیزی باشه که پی حراست از ارزش وجودی آدما باشه، باید آدما براش صرف یه دستگاه تولید سرمایه نباشن، آدما نباید صرف یک "ابژه" شن براش. نگاه تراپیست به مراجع نباید اونقدری روی ضوابط لانگ شات و خارج از گود بچرخه که بعد برای جرح و تعدیل این نگاه، تبصره بزنن: بچه ها یه روش داریم به نام درمان مبتنی بر "انتقال" و توش سعی میکنیم فاصله رو حتی المقدور به بهترین وجه ممکن تبدیل به نزدیکترین شکل رابطه شبیه سازی شده انسانی کنیم.(پس لابد قبلش تراپیست داشته سعی میکرده از مقام انسان سیمپثی دار با مراجعش به انسانِ زور بزن ایمپثی توت بیاد، آشنایی زدایی میکرده!!!! که حالا با روش مبتنی بر انتقال در نزدیک ترین فضای شبیه سازی شده به رابطه همدلانه میخواد ظاهر شه جلو مراجع)
تو به ازای هر یه ربعی که بیشتر بمونی توی اتاق درمان یه مبلغی یبیشتر باید بدی،،، روح و روانتو در بی دفاع ترین و خلع سلاح ترین حالت، میذاری روبروی تراپیستت و اون به هر سمت و سو که بخواد روانتو هیپنوتیزم وار به اعتبار پرچم ولید علم روان و تازه شااید خیرخواهی، میبره.... کی گفته صاحب علم، به واسطه ی این صاحب بودنش، ردای خیرخواهی هم حتما تنشه؟!؟! تازه یه روش خیلی رندانه شونم اینه که وقتی توی همین بی دفاع ترین حالتی، یه سوالایی ازت میپرسن تا خودت، اون چیزی که اونا میخوانو نتیجه بگیریو برات خودت تجویز کنی....
اون بخش روانشناسی مبتنی بر انتقال و... میشکافم سر فرصت.
ولی راستی دقت کردین که انگار هر ارتکاب سنگینی یه پرده از راز صاحبای قدرت رو برمیداره؟
مثه کیا؟ میشل فوکو و مارسل پروست مرحوم که همه تون میدونین مثه اپستینی ها بودن و به تبعش بیشترین حق گویی رو خصوصا فوکو توی زمینه دروغِ نهاده های اجتماعی و درمانی و روانی و..... داشتن.
