در سالهای اخیر، با افزایش تهدیدات منطقهای و جهانی، تقویت پدافند هوایی برای ایران به یکی از مهمترین اولویتهای دفاعی تبدیل شده. اما واقعاً پدافند ایران چه تواناییهایی داره؟ در این مقاله به بررسی مهمترین سامانههای پدافندی ایران و نقش اونها در دفاع از آسمان کشور میپردازیم.
پدافند هوایی مجموعهای از سامانهها و تجهیزاتیه که برای شناسایی، رهگیری و انهدام تهدیدات هوایی به کار میره؛ مثل جنگندههای دشمن، موشکهای کروز و پهپادها. هدف اصلی، محافظت از مراکز حساس نظامی، صنعتی و جمعیتی کشوره.
ایران با تکیه بر دانش داخلی، موفق شده سامانههایی مثل باور ۳۷۳، سوم خرداد، طبس، سراج و... رو طراحی و تولید کنه. این سامانهها بعضاً در سطح سامانههای پیشرفتهی جهانی مثل اس-۳۰۰ روسی عمل میکنن.
در کنار تولیدات داخلی، ایران از سامانههایی مثل S-200 (قدیمیتر) و S-300PMU2 (مدرنتر) استفاده میکنه که نقش مهمی در پوشش برد بلند و مقابله با اهداف استراتژیک دارن.
در صورت وقوع جنگ (که امیدواریم هرگز اتفاق نیفته)، ترکیب سامانههای دوربرد، میانبرد و کوتاهبرد ایران، با هماهنگی شبکههای راداری و فرماندهی، میتونه بخش زیادی از حملات موشکی و هوایی دشمن رو خنثی کنه یا به حداقل برسونه.
توان پدافندی ایران هر روز در حال رشد و ارتقاء هست. با اتکا به تجربه، دانش داخلی و هوشیاری نیروهای مسلح، ایران میتونه با اقتدار از آسمان خودش دفاع کنه. این پدافند، فقط یک سامانه نیست؛ یک پیام قوی به دشمنه: آسمان ایران جای بازی نیست.
