نمیخوام بشینم خشک و رسمی راجب این صحبت کنم که زندگیم چطوریه میخوام فقط بنویسم و بذارم دستام تایپ کنن بدون اینکه فک کنم حتی چی نوشتم
حقیقتا خودمم نمیدونم 16 سالمه یا 17 سالم از یک طرف دقیق بخوایم حساب کنیم 16 سالمه از یک طرفم با یک حساب ساده 17 سال اما خب در هر صورت ایرانی ام
بچگیم بوی کامپیوتر و کارتون و خاک میده وقتی به زمانی که بچه تر بودم فکر میکنم احساس میکنم برا همه زندگی رنگی تر بود حتی اگه یکسری چیزا ناجور بود
میگم بچه تر چون من هنوزم یک بچم.نه؟
شاید خیلیامون دلمون لک زده برا ورژن سال 95 خودمون مثلا منی که اون زمان کلاس اول بودم با یک دندون افتاده
اما خب من از اون دسته آدمایی ام که این نظریه رو قبول دارن که زندگی بعد سال 98 دیگه مثل قبل نشد اون زمان فقط 11 سالم بود اما از فاصله 11 سالگی تا 17 سالگی کرونا و وضع اسفناک اقتصادی و آشوب های اجتماعی و اتفاقات عجیب زیادی دیدم و راستی جنگ 12 روزه هم روش
دیگه شمارش از دستمون در رفته!
اما خب هنوزم 17 سالمه. میگم 17 چون میخوام بزرگتر دیده بشم:>
هنوزم پرم از شور و شوق زندگی با کلی هدف های آرمانی و بزرگ اما خب هر روز دارم با خودم سر درس خوندن کلنجار میرم و غر میزنم اما هدف های عجیب غریبم هنوزم سر جاشه
کی میدونه شاید شد!
به عنوان یک 17 ساله دغدغه ام الان فقط ازمون قلمچی جمعه ام و برنامه ریزی برای تابستونمه
گاهی هم ممکنه با مامانم دعوا کنم ولی خب اینا همش شیرینیه زندگیه
نمیدونم شما الان چند سالته شاید با خودت بگی کاش دغدغه های منم این بود و برمیگشتم 17 سالگی
ولی خب زندگی چیز عجیبیه دیگه چون من 17 ساله ام دوست دارم برگردم به گذشته خودم
هممون تو گذشته خیلی خوشبخت بودیم یا حتی اگه بد بود هم دلمون میخواد برگردیم!مغزمون واقعا خیلی زود چیزا رو فراموش میکنه
ما خیلی زود عوض میشیم و به روزای قبلمون نگاه میکنیم و میگیم وای این من بودم؟
زندگی واقعا عجیبه
حقیقتا منم به عنوان یک 17 ساله زندگیم گل و بلبل نیست غم تو زندگی هممون هست حالا چه برا چیزای سطحی چه برا چیزای مهم هممون تو هر سنی احساسات خودمونو داریم و این ارزشمنده
میخوام اینجا بنویسم از هر چیزی که زندگی بهم نشون میده یا یاد میده میخوام اونقدر بنویسم تا بشم همسن شما دقیقا شمایی که داری اینو میخونی البته اگر از من کوچیکتر نیستی
میدونم حرفام بار علمی و چیز خاصی برای اضافه کردن به شما نداشت میدونم شاعرانه نبود اما نمیخوام بابت این موضوع خودمو سرزنش کنم چون 17 سالمه خب! بچم هنوز دلت میاد آخه بخوای بی رحمانه نقدم کنی
منتظرم بمون لطفا هنوز میخوام کلیی غر بزنم
وبلاگ بعدی مبینمتون البته اگر وسواس نگرفتم و همینم حذف نکردم
راستی به نظرت من هنوز بچه ام یا بزرگ شدم؟صادقانه بگو از شنیدن نظرت خوشحال میشم
