برای اینکه حال و هوای اینجا از پست قبلی خارج بشه صرفا اینو میذارم،یا شایدم برای بهتر فکر کردن و جمع و کور کردن افکارم ...
دیشب با خدا خیلی حرف زدم و خیلی گلایه کردم،بهش گفتم تلاش های پشت سرهم ام رو ببینه، تموم اون روزا ،تمومِ اون وقتایی ک سعی کردم از همه چیزم بذارم درحالیکه توانایی خاصی هم نداشتم ،حالاهم همینطور ،ازش خواستم بذاره توی زندگیم برم جلو،ن اینکه توی یه چرخه ی باطل گیر افتاده باشم،دستاورد پارسالم از شغل و کلاس نیمه نصفه ،رزومه ی نمایشگاهه،ک خب در نوع خودش بد نیست ،یعنی در واقع ،تنها دستاورد رسمیِ من .جدا از همه ی شغل های نیمه نصفه ای ک رفتم و نشدن و یا رهاشون کردم ،یا همه ی اون طراحی های دیجیتالی ک در امدشون رو میدادم کرایه ی ماشین و اینترنت !!....میدونم بعضی زندگی ها خیلی مسخره ان ،ولی در هرحال نباید ب سخره شون گرفت!...من سعی میکردم تلاش کنم ،اما مثل یه همستر توی یه چرخه میدوییدم دور خودم ،تجربه دار شدم کمابیش ،اما دستاورد ،...هرچی هست،فعلا برای من یه چیزِ شخصیه ن رسمی!در حد رومان،درحد خلق کرکتر از دوران نوجوونی ،در حد نوشتار ،درحد طراحی....ن در حد زندگی و رزومه !!...خیلی تلاش کردم زودبزرگ شم،ولی وقتی ب ادمای مختلف نگاه میکنی ،میفهمی هرکس چ بخواد چ نخواد ،زمان خودش رو داره ،و تفاوت هایی ک هر زندگی و خانوادت داره ....دیشب خیلی از تقدیرم گلایه کردم درعین دعا،ولی امشب ،بهش خیلی گفتم بهم نگاه کنه ،بهم نظر کنه ...باید نجات پیدا کنم ،این زندگی ،در حد غیر عادی ای عجیب و بی نتیجه شده !....ن اینکه ناشکر باشم ،ولی باید درصد پیشرفتی هم توی زندگیم باشه....
ولی ،یه چیزی ک همیشه از دستاور خوشحالم میکنه،حتی بیشتر از قدرت طراحی و خوداموز بودنم توی روانشناسی،خلق دنیای داستانامه،یه جهانی ک وقتی ببینمشون،یا به خلقشون بپردازم ،باهمه ی اهدافی ک دارن ،نشاط بخشن ....و پر از حرف ....
اگه شغل موقتم اوکی بشه،مثل دورانی که توخط تولید کار میکردم و تحت درمانم بودم و داستانمم کامل نوشتم،شروع میکنم ب کامل کردن داستانام.اینطوری بجز یوتوب نمیدونم میخوام چیکار کنم واسترس کار ترافیکو خلاقیت ذهنمو میگیره ....
