داریم زندگی میکنیم یا فقط داریم اسکرول میکنیم؟

راستش رو بخواید بعضی وقت ها حس میکنم انگار چشم هام از صفحه گوشی جدا نمیشه یعنی واقعا جدی میگم اونقدر غرق تو این دنیای دیجیتال میشیم که اصلا یادمون میره اون بیرون زیر اون آسمون آبی یه دنیای واقعی هم وجود داره! 🏙
تا حالا برات پیش اومده وسط یه جمع نشسته باشی همه با هم باشن ولی هر کدوم یه گوشه سر تو گوشی خودش باشه🤳؟ من که آره، و واقعا حالم از این وضعیت گرفته میشه انگار ما یاد گرفتیم که به جای اینکه با هم حرف بزنیم ، با هم چت کنیم یه جورایی ارتباطمون خلاصه شده توی چند تا ایموجی👀 و چند تا استوری کوتاه

مشکل اینجاست که این زندگی دیجیتال مثل یه چاقوی دو لبه هستش🔪 از یه طرف اگه بخوام واقع بین باشم بدون این گوشی و این اینترنت الان نصف کار هام اصلا پیش نمیرفت همه چی دم دسته از خرید گرفته🛍 تا یاد گرفتن یه مهارت جدید ولی از اون طرف این حس همیشه آنلاین بودن آدم رو واقعا خسته میکنه انگار همیشه یه نفر هست که باید جوابش رو بدی یا یه خبری هست که اگه نخونی از بقیه عقب میوفتی🙁
میخوام ببینم شما چطورید؟ واقعا میتونید روزی چند ساعت گوشی رو بذارید کنار و فقط با خودتون یا آدمهای اطرافتون باشید؟ یا شما هم مثل من گاهی اوقات حس میکنید اسیر این صفحه کوچیک📲 شدید؟