دویدن تا پذیرفته شدن.
یعنی چه؟
هرروز صبح اول به صورتهایشان نگاهی بیانداز و مطمئن باش اضافی نیستی. قبل و بعد صحبتهایت از کار های نکردهات عذرخواهی کن تا بدانند که تو واقعا کسی نبودی که حال نشان دادی. خودت را کوچک و خرد کن تا بدانند اشتباه کردی و از اشتباهت آگاهی. خود واقعیت را پنهان کن. نشان بده مسئولیت پذیر هستی و ارزشاش را داری.
حتی در خلوت خودت هم دریغ نکن، همیشه چشمی روی توست. آنقدر تلاش کن و بازی کن تا در نقشات گیر کنی. حال میخواهی برگردی؟ راه برگشتی نیست. در خلسه بین شخصیت دیروز و فردایت بمان که امروزت هم بیمعنی است.
