در سال 1398 کودکستانم را تحت عنوان نام "فردوس" تأسیس نمودم اما در سال 1405با مجوز رسمی از سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک ؛ کودکستانم را با نام جدید زنده یاد" هوشنگ داراب پور" نامگذاری کرده و به ثبت رساندم پدرم از سال 1329 در اداره آموزش و پرورش که آن موقع اداره فرهنگ می گفتند استخدام شدو تا سال 1342 معلم ورزش مدارس دوره ابتدائی از جمله دبستانهای رحمانی، تربیت، پانزده بهمن ، سعدی ،حافظ و بَدِر شهرستان بابل بود او از سال 1343 تا 1357 نیز هنر آموز هنرستان نوشیروانی و دبیر انیسیتوی تکنولوژی همین شهربود .او مردی ورزشکار بود و بازوانی قوی و سینه ای ستبر و روحی بزرگ و دلی مالامال از عشق داشت . عشق به دانش آموزانی که هر روز با آنها سرو کار داشت . او با بچه ها فوتبال ، والیبال، مسابقه دو بازی می کرد و بعضی وقتها هم بازیهای محلی انجام می داد . با بچه ها گشاده رو و خوش برخورد بود و بچه ها عاشقانه او را دوست داشتند . درشب های ماه مبارک رمضان بعد از افطار در محله ی خود سنگ پل جوانان را با کشتی سر گرم می کرد تا دنبال کارهای خلاف نروند . در ایام عید برای دانش آموزان کفش می خرید و به آنها هدیه می داد . آدمی بود خیر رسان که در بنای منزل آدم های کم در آمد بی هیچ چشم داشتی مدد رسان بود .
