از وقتی که اومدم دانشگاه شرایط رابطمون کلا عوض شده یجورایی انگار خودش رو مثل یک موجود زنده با شرایط وفق میده. این حس که دارم از اتاقی که توش دوست داشتن و دوست داشته شدن رو تجربه کردم چه شب هایی که دل میدادم و دل میگرفتم و خاطرات خوبی را تجربه کردم.
دانشگاه و محیط خوابگاه هم که معرف حضور هست چقدر سخته مخصوصا بعد از مدت طولانی که با خانواده باشی و به بودن اونها عادت کنی توی این شرایط که انقدر سختی و فشار درس و امتحان و خوابگاه روی من بود این تو بودی که وضعیت رو واسم تبدیل به بهترین روزای زندگیم کردی با بودنت و درک کردنت و حمایت کردنت.
انگار میدونستی دقیقا به چی نیاز دارم و همونو بهم میدادی و من از بودنت در این شرایط بسیار سپاسگزارم و واقعا توی دوری از خانواده نیاز به محبت دارم و تو این محبت رو به بهترین شکل و مقدس ترین شکل به من دادی
دوست دارم :)🤍
