در کلاس فبک دانش آموزان یاد می گیرند سوال کنند و سوال و چرایی برایشان عادت می شود . چه بسا در همین سوال کردن ها مسائل جدید پیش کشیده شود و نتایجی به دست می آید که موضوع یا متن جدیدی برای تعلیم خواهد بود .
در کلاس های فبک همه از تجربیات همدیگر بهره می برند و همه در پاسخ به افکار هم سهیم هستند .
به عقیده ( برونر ) مهم نیست چه چیزی یاد گرفته شود ، مهم این است که با آنچه یاد گرفته شود چه میتوان کرد.
در کلاس های فبک بچه ها یاد می گیرند که به آن طرف دیوار یادگیری که فکر کردن است هم توجهی داشته باشند. مدرس فبک باید به دانش آموزان یاد بدهد که چگونه به سوال بهتر است جواب بدهندو به آنها چگونه سوال کردن را بیاموزد.
در کلاسهای فبک وقتی بخشی از روایت یا داستانی برای کودک خوانده شود ، او بقیه داستان را می تواند حدس بزندو بازسازی کند و این یعنی عبور از مانع یادگیری و به مرحله تفکر رسیدن .
در این روش پاداش یادگیری تفکر و فکر کردن است و یادگیری ابزاری برای بررسی و بهبود فرآیندآموزش است ، در کلاس های فبک برنامه درسی به صوت منسجم و هماهنگ است .
نتیجه گیری : به بچه ها یاد دهیم ؛ فکر کنند ، یاد بگیرند .
