دوست

گر تو را خورشید گویندت جفاست

گر که بارانت بخوانند هم خطاست

ساحتت دور است، از این شعرها

هرچه باشد گر نوشتن باطلاست

مه چه باشد که تو را تشبیه شود

ذکر اوصاف تو را قادر خداست

هر چه گفتیم و شنیدیم ای سنا

هیچ باشد درثنای تو، اداست

آستانت کی شود ظرفش خیال

بر کمند گیسوانت دل سراست

در بدر گشتیم از هجران دوست

بهرام غنی پور

لحظه‌ ای یادش نمودن با صفاست