وقتی اینترنت می‌رود، دکتر هم «خواب‌آلود» می‌شود! 🦉💤

سلام به همگی، من «دکتر خواب‌آلود» هستم؛ یک دانشجوی دکترای مهندسی برق که این روزها به جای تحلیل مدارها، دارم تحلیل سکوت می‌کنم! 😅

شاید باورتون نشه، اما یه دکتر مهندسی برق بدون اینترنت، مثل یه ترانسفورماتور بدون سیم‌پیچه‌ست؛ کاملًا بی‌فایده! ⚡️

الان چند روزه که اینترنت قطع شده و من وسط نوشتن و شبیه‌سازی مقاله‌ام توی محیط Google Colab مونده‌ام. تصور کنید: کدهای پیچیده، داده‌های سنگین و نتایجی که باید زود زود (یکی‌اشون تازه ددلاینشم گذشت:( ونتونستم ارسال کنم) تحویل داده بشن، اما صفحه‌ی گوگل کولب من ثابت مونده و اصلاً دسترسی به سرورها ندارم. حتی نمی‌تونم کدهام رو یه بار دیگه چک کنم یا یه باگ کوچیک رو فیکس کنم. این حس ناتوانی وقتی همه چیز آماده‌ست ولی «اتصال» برقرار نیست، واقعاً عذاب‌آوره.

این صفحه رو ساختم تا دلتنگی‌ها و چالش‌های یه پژوهشگر تو شرایط اینترنت قطع شده رو بنویسم. شاید توی این خلوتی، بشه با کلمات بازی کرد و از دلِ این تاریکی، یه نور ساخت.

امیدوارم هرچه زودتر دوباره آنلاین بشم و به شبیه‌سازی‌ها و مقاله‌ام برسم. تا اون زمان، قلمم بیداره ولی اینترنت... خوابیده! ✍️🌙