خبرچین‌ها، گوسفندها، خیال‌باف‌ها و یاغی‌ها

از روش‌های شناخت آدم‌ها، نگاه به میزان استقلال آن‌هاست. تصور کنید یک نقشه داریم: محور افقی از سنتی و همرنگ تا مستقل، محور عمودی از منفعل تا تهاجمی. پس چهار تیپ شخصیتی داریم:

همرنگ تهاجمی: خبرچین‌ها. قانون را رعایت و دیگران را تنبیه می‌کنند

همرنگ منفعل: تابع. قوانین را رعایت می‌کنند اما واکنششان به تخلف دیگران، نگرانی است

مستقل منفعل: خیال‌پردازها. قوانین برایشان اهمیت ندارد و شاید ندانند چه قوانینی وجود دارد

مستقل تهاجمی: پرسش‌گر. قوانین را به چالش می‌کشند و مسیر خودشان را دنبال می‌کنند

نمونه این چهار تیپ را در مدرسه دیده‌اید. در بزرگسالی هم صدای درونی آن‌ها مشخص است: همرنگِ تهاجمی می‌گوید «له‌شان کنید»، همرنگ منفعل می‌پرسد «مردم چه می‌گویند؟»، مستقل منفعل‌ها می‌گوید «هرکس راه خودش را برود»، و مستقلِ تهاجمی گالیله‌وار می‌گوید «Eppur si muove» (و با این حال می‌چرخد)

افراد مستقل تهاجمی، منبع ایده‌های نو و پیشرفت‌اند. جامعه‌ای که نتواند از آن‌ها محافظت کند، خلاقیت و نوآوری‌اش را از دست می‌دهد. شناخت این چهار تیپ به ما کمک می‌کند بفهمیم چه کسانی محرک پیشرفت هستند و چرا جامعه به آن‌ها نیاز دارد