شعر
📚کریان
دلگرمی جان عشق ،چه زیبا به تکامل
پیوسته زند خنده به شامِ شب وروزم
خورشیدبتابد به سرای دل معشوق
تاگرم کند زندگی و شمع،
فروزم
روشن بنمایم شب تاریک وجودش
صدوصله به قلبش زنم ونیک بدوزم
سوراخ دلش تاکه شود وصل به چشمم
ٱنگاه به تسخیر درٱید،و
بسوزم
چون شمع به پایش بشوم
ٱب زمانی
که گویدم او جان منی فصل
نوروزم
✍️فریدباقری کریانی
🎍ٱزاد
نوین،رویش
هجاهای
🍒ناهمسان
↷
- •●❥ ❉᭄͜͡ ╰────────────➺*
