شعر
📚کریان
شانه بر مویت زنم با دستهای پر زگل
گل به رقص ٱید زدیدار رخ ناز و تپل
موی بازت بوی عطر نرگس مستی دهد
کٱفریده حیّ سبحان با هزاران نقش و رول
✍️فریدباقری کریانی
🎍ٱزاد
نوین،رویش
هجاهای
🍒ناهمسان
🧞بداهه
شرح:
به نام آنکه در پیچِ گیسویِ یار، رازِ آفرینش را در رقصِ گلها نهاد.
در این سروده، نوازشِ مویِ معشوق، مستیِ نرگسِ ابدی میشود و شانه زدنِ مجازی، به شهودیِ الهی در «نقش و رول» هستی میانجامد.
