شعر
📚کریان
گر فرصتی دهندم دراین دو روز هستی
گویم سخن فراوان،تاکام دل بر ٱید
✍️فریدباقری کریانی
🎍ٱزاد
نوین،رویش
هجاهای
🍒ناهمسان
شرح:
در این دو روزِ کوتاه عمر (استعاره از دنیا)، شاعر آرزو دارد اگر فرصتی به او بدهند، تمام حرفهای دلش را بزند و خواستههای درونیاش را برآورده کند. ساختارِ آزاد و هجاهای ناهمسان، حسِ فوریت و بیقراریِ این خواسته را به زبانی ساده و صمیمی به تصویر میکشد.
