چکیده کتاب

سوره آل عمران، آیه ۹۲📖📗

فقط وقتی به مقام خوبان می رسید که‌ ازچیزهای‌ دوست داشتنی تان در راه خدا هزینه کنید.

دیدی بچه های کوچک حاضر نیستند اسباب بازی خودشان را به بچه های دیگر بدهند؟ برخی افراد و حتی جوامع در همین عالم کودکی باقی می مانند زندگی غربی آدمها را کوچک تربیت میکند چون همه دعوت میشوند به فردیت و حفظ آنچه که دوست دارند.

اما چگونه میتوان از دوست داشتنیها گذشت؟ وقتی بزرگ شویم و به علاقه ای بزرگتر برسیم بچه هیچوقت از عروسک خودش دست نمی کشد اما اگر یک ماشین که به آن علاقه دارد به او بدهی حاضرست از این علاقه کوچک تر بگذرد برای رسیدن به مقام نیکان و ابرار باید از علاقه های کوچک گذشت و به عشقی بزرگتر دل بست؛ عشق به خدا و خلق او. لَن تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ)؛

بچه های پاکار🌱

خوشا مرام بچه محلهای پاکار همانها که وقت چراغانی نیمه شعبان و ایستگاه صلواتی محرم و هم زدن دیگ سمنوی نذری پای کارند همان جوانهای شوخ و شنگی که امروز شانه به شانه هم برای فقرای محله عرق میریزند و فردا چراغ موکب های اربعین را روشن نگه میدارند و روز دیگر برای دفاع از این آب و خاک سینه سپر میکنند همان سربازهای بی نام و نشانی که بی ردیف بودجه و آیین نامه و بخشنامه هزار سازمان و نهاد و وزارتخانه را انگشت به دهان گذاشته اند که غیرت و همت و همدلی شان میتواند کوه ها را هم جابجا کند

برشی از کتاب زندگی با آیه ها✨📚

#کتاب