تقدیم به فرشته ی نگهبانم

میخواستم به بزرگترین پناه گاه دردهایم، شیرینی زندگیم و خورشید تابان زندگیم، مادرم تبریک بگم.

نمی‌دونم قراره الگوی زندگیم قرارت بدم یا نه اما میخواستم بگم ممنونم بابت اینکه به من نشون دادی چگونه با آدمای بی ارزش برخورد کنم، ممنون از اینکه نشونم دادی چگونه از زیر بار سختی ها بگذرم و همیشه آغوشت برایم باز بود ، مانند پناه گاهی برای فرار از سختی ها و فوران کردن احساسات عمیقی که در درون خود داشتم بود و هست.

باید اعتراف کنم گاهی اوقات، ازت بسیار ناراحت میشدم ولی طاقت دیدن ناراحتی خودت رو نداشتم انگار که زخمی با دیدن ناراحتی که داشتی بر قلبم کاشته میشد.

مامان می‌خوام بهت بگم همیشه استوار بمون! همیشه به خودت سخت نگیر! همیشه خودت رو وقف ما بچه هات نکن! نگزار تلخی زندگی همیشه برات بمونه و شیرینی زندگی رو تجربه نکنی! به خودت و به زندگیت اهمیت بده بدون اینکه برات حرف یسری آدمایی که خودشون به جایی نرسیدن و فقط می‌خوان برای بقیه حرف بزنن بهت قلبه کنه.

مامان فکر کنم قلب مهربونم و از تو به ارث بردم. همیشه نگاره گر مهربونی و دلسوزی که با آدما داشتی بودم. مامان لطفاً نزار این قلب مهربونت روزی تبدیل به سنگی سخت و سرد بشه که دیگه راه ورودی از گرما و مهربانی نباشه!

مامان تمام سعی و تلاشم رو برای عهدی که باهات بستم میکنم. مامان نمیزارم باعث سرافکندگی و بی ارزش بودن برات باشم. برات تمام سختی هایی که کشیدی، تمام غصه هایی که خوردی و گریه کردی رو جبران میکنم!

فقط می‌خوام جبران کنم. جبران، جبران، جبران .

روزت مبارک مامان خوشگلم. روزت مبارک فرشته ی نگهبانم.❤️❤️