بروجرد، این دیار تاریخی و فرهنگی پایتخت فقاهت و ادبیات در دل خود گنجینهای از ارزشهای گرانمایه و کرانه ای از میراثهای گرانپایه دارد. شهری با پیشینهای تابان و جاودان که در هر کوچه پس کوچه ها، خیابان ها و گذرگاه های آن، داستان های بلندی از تاریخ و هنر نهفته است. با ابنیه های چشمنواز، مفاخر و مشاهیر مهرنواز طبیعتی دل نواز و سرسبز و خرم که در دل کوهها و دشتهای آن زندگی جاری و ساری است و چشمان هر رهگذر را محو تماشای رنگین کمان خود می کند. شهری با جاذبههای طبیعی و تاریخی بیبدیل و منحصر به فرد از کوههای سر به فلک کشیده تا باغات پربار و زیبنده و رودخانههای جاری و رونده و تا بناهای باستانی همچون مسجدجامع قدیمی ، مسجدسلطانی، خانه های حاج آقا کمال الدین نبوی طباطبایی و مصری،تکیه موثقی، پل قلعه حاتم 14طاق چشمه ای ، امام زاده جعفر(ع) با گنبدآجری پلکانی دوره سلجوقی و ... هر گوشه از این دیار آوای طبیعی، تاریخی و زندگی را به گوش میرساند.
شهری که با تاریخ دیرینه آن دروازهای با تمدن به سوی گذشتهای پرافتخار گشوده است. جاذبه های طبیعی، تاریخی و فرهنگی بروجرد همگی شاهدانی زنده و پاینده از شکوه گذشته تا به امروز این دیار دارالمؤمنین و دارالسرور دارد. در کنار این همه آثار گرانسنگ صنایع دستی و هنرهای زیبای سنتی بروجرد به سان ورشوسازی که همچنان در دل هنرمندان این خطه شاهنده و زنده است از دیگر نفیسترین و اصیلترین بخشهای فرهنگ بروجرد به شمار میآیند.پس همه ما به عنوان نسل امروز وظیفه داریم این همه آثار و میراث های گرانقدر و عالیقدر را پاس بداریم و آنان را به آیندگان خویش منتقل کنیم.
با آرزوی روزهایی بهتر و پرافتخار برای سازندگی و بالندگی بروجرد
به قلم :دکترمحمدمهرافزون
