
حسین حزین بروجردی در سال ۱۳۲۷ قمری در کوی باغ پستهی شهر بروجرد پا به جهان هستی نهاد. او پير طريقت و درويش مسلک بود و اشعار شاعرانه و عارفانه اش دلنشين و روح نشين بود. از آثار وی می توان به "دیوان فصاید ادبی"؛ "دیوان غزلیات"؛ "چکامههای پارسی سره"؛ مثنوی "مرصدالاسرار"، در وقایع کربلا؛ دوبیتیهای "سوز و گداز"؛ "دیوان مدایح و مراثی ائمۀ اطهار"؛ "تذکرۀ حزین"، دربارهی شعراء بروجرد اشاره کرد. از مهمترین اقداماتى که حزینبروجردی در فن تاریخنویسى در طول حیات خویش انجام داد، جمعآورى زندگى بسیارى از بزرگان و شعراى شهر بروجرد بهنام تذکرهى «حسین حزین بروجردی» است . استاد حزین بروجردی پس از سال ها گشت و گذار در گلستان و بوستان شعر ادب فارسی سرانجام به دیار باقی شتافت و در آرامستان قدیمی جهانآباد بروجرد چهره در نقاب خاک کشید.(م.مهر)