مرا نبوس برای اولین بار…
و خدانگهدار نگو برای آخرین بار.
گذشتهی ما گذشته، اما بهار ما نگذشته است.
سرنوشت، میان طوفانها نیست؛
بمان…
من تیرهراهها را عبور کردهام و از تو گریزی نیست.
بگذار اشک چشمانم برایت همیشه جاری باشد.
حتی پشت دیوارِ فاصله، از دور مراقب همیم و به فکر هم…
چرا که ما قول دادیم؛ یه رفتن و نبودن فکر نکنیم.
ما قول دادیم به رفتن و نبودن فکر نکنیم.»
