دیرکوند یا دریک وند یکی از ایلات قوم پارس ساکن لرستان ، فارس ، خوزستان ، ایلام و همدان است.والتر هینتس ایران شناس آلمانی ایل دریکوند را نوادگان خزانه داران هخامنشی میداند و معتقد است دریکوند ها شاخه ای از نوادگان هخامنشیان و از نوادگان داریوش بزرگ هستند.تاریخدانان ایل دریکوند را نوادگان داریوش هخامنشی معرفی میکنند.والتر هینتس در ادامه میگوید دریکوند ها همانند ساسانیان خود را از نوادگان داریوش بزرگ میدانند اما آنچه که طبق مدارک موجود است دریکوند ها از تبار دودمان گاوباریان هستند که خلفای عباسی بعد از شکست اسپهبد خورشید آنهارا به میافارقین ترکیه تبعید کرد (که امروزه هم شهرهایی در کُردستان ترکیه و سوریه بنام دریک وجود دارد) اما دریکوند ها بعد از چندین دهه به ایران بازگشتند او در ادامه دودمان گاوباریان را از نوادگان جاماسپ (ساسانی) و ادعای تبار داریوش دریکوند هارا قبول دارد زیرا ساسانیان هم خود را از تبار دارا یا داریوش میدانند.ولادیمیر مینورسکی دریکوند هارا بازمانده خزانه داران هخامنشی و از بازماندگان داریوش بزرگ میداند که هنوز هم اصالت و فرهنگ خود را در دامنه های زاگرس حفظ کرده اند . دریکوند به طوایف زینیوند ، ساتیاروند ، یاقوند ، نجفوند ، میر ، قلاوند ، خورشیدوند ، بهاروند ، طالبوند ، طافی ، گلالیوند و... تقسیم میشود . در یکی از کتیبه های نقش رستم نام ساتیار به عنوان فرزند داریوش یا سردار آن موقع آمده است و در بین دریکوند ها ساتیار فرزند دریک است یا زیناوند که یکی از طوایف دریکوند است ، زیناوند لقب شاه طهمورث پیشدادی بوده است .
