به خودم که میآیم میگویم اینجا کجاست این ادم های اطراف من کی هستن من به این ادم ها متعلق ندارم ، این زندگی من نیست ، این انتخاب من نیست ، این جایگاه من نیست ،
نمیدانم که چکردم که به این مکان رسیدم ، ولی این ان نبود که سالهای بچگی ان را تصور میکردم و منتظر ان بودم ،
سی سال را رد کرده ام و هنوز آرزو های ۱۶ سالگی ام براورده نشده ، چرا اخه
من با خودم چکردم ، نمیدانم شاید این همه سال هدفم را فراموش کرده بودم ، نمیدانم حالا نه راه پیش دارم نه راه پس ،