اقتصاد سبز مدلی از توسعه است که تلاش میکند میان سه رکن اصلی اقتصاد، جامعه و محیط زیست تعادل ایجاد کند. این مدل در ایران بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد، زیرا کشور با بحرانهایی همچون کمبود منابع آب، آلودگی هوا، پسماند و تغییرات اقلیمی روبهروست.
یکی از کلیدیترین ابزارها برای تحقق اقتصاد سبز در ایران، بازار فناوری محیط زیستی است. بازاری که در آن پژوهشها و اختراعات دانشگاهی و محصولات شرکتهای دانشبنیان معرفی و تجاریسازی میشوند. در این بازار، صنایع میتوانند فناوریهای موردنیاز خود را بیابند و سرمایهگذاران نیز میتوانند در پروژههایی مشارکت کنند که هم بازده اقتصادی دارند و هم به نفع محیط زیست هستند.
فرصتهای این بازار برای ایران چشمگیر است. ظرفیت علمی کشور، وجود نیروی انسانی متخصص، نیاز شدید به حل بحرانهای محیط زیستی و همچنین بازارهای منطقهای خاورمیانه، همه میتوانند به محرک رشد بازار فناوری محیط زیستی تبدیل شوند. ایران اگر بتواند این بازار را سامان دهد، علاوه بر حل مشکلات داخلی، به صادرکننده فناوریهای سبز در منطقه نیز بدل خواهد شد.
با این حال، مسیر بدون چالش نیست. کمبود منابع مالی، ضعف در قوانین مالکیت فکری و نگاه کوتاهمدت صنایع از موانع جدی هستند. اما تجربه جهانی نشان داده که فنبازارها و پلتفرمهای دیجیتال میتوانند این مشکلات را تا حد زیادی کاهش دهند.
پلتفرمهایی مانند بومبازار نمونهای از حرکت ایران به سمت دیجیتالسازی بازار فناوریاند. این پلتفرمها محدودیت زمان و مکان را از میان برمیدارند و امکان معرفی مداوم فناوریهای سبز به مخاطبان داخلی و خارجی را فراهم میکنند.
در نهایت، اقتصاد سبز برای ایران نه تنها یک ضرورت زیستمحیطی بلکه یک فرصت اقتصادی نیز هست. با تقویت بازار فناوری محیط زیستی، کشور میتواند آیندهای پایدارتر و رقابتیتر در سطح منطقهای و جهانی رقم بزند.
