تمام آنچه هرگز به تو نگفتم.

غرق شدم. هرچند تاریک بود، بهم احساس امنیت میداد.

دیروز کتاب تمام آنچ هرگز به تو نگفتم رو خوندم. کتاب سال تو سایت آمازون تو ۲۰۱۴ و برنده جایزه.

قشنگ بود. شاید منم مثل لیدیا نمی‌تونم چیزهایی که نمی‌خوام رو بگم چون میترسم، چه مثل اون از طرد شدن و یا چه مثل خودم از حسرت و اشتباه کردن...

اما زمانیم که بخوام بگم دیر شده باشه...

مثل لیدیا اونقدری دیر شده باشه که غرق شده باشه توی دریاچه و به آرامش ابدی رسیده باشه و یا مثل خودم، هر چقدر بیشتر بخوام، سریعتر ازم دور شه...

ولی منم ته دلم مثل لیدیا می‌ترسم. می‌ترسم که تنها بمونم. و یه روزی همه برای همیشه برن و این بار هر چقدرم دعا کنم و به خودم قول بدم که تغییر کنم، دیگه برنگردن...