دیدین وقتی یه چیزی رو از دست میدید تازه قدرشو میدونید؟ انگار وقتی داشتینش مهم به نظر نمی رسیده، ولی وقتی که از دستش میدید تازه میفهمید نبودش چقد میتونه سخت و آزار دهنده باشه.
میدونید حسش مثل چیه؟ مثل حس درد بعد از قطع شدن دست. شما دیگه اون دست رو ندارید، اما جاش درد میکنه. درواقع نبودنش درد میکنه.
به بعضیا هم باید گفت نبودنت درد میکنه. نیستی و نگاه کردن جای خالیت درد داره. سکوت، وقتی که نیستی که بشکنیش، درد داره!
رفتنت درد شد رفت توی سینم. درد شدی برام! بعضی وقتا موندن بعضی آدما مرهمه. اما وقتی که میرن.... اما وقتی که میره... انگار این پانداژی که با بودنش کشید روی زخم لعنتی مو هم با خودش میکِشه و میبره!
برعکسشم هست. وقتی یه چیزی رو ندارید، کلی میخوایدش. اما وقتی بهش میرسید دیگه براتون عادی میشه. مثل این میمونه که یه نفر رو از دور بتمن می بینید، میرید نزدیک می بینید عه اینکه فقط یه آدم عادیه!
چند وقتی بود همش تو فکر خریدن یه کتاب تاریخ جیبی بودم که وقتایی که بیرونم و نمیتونم کتاب ببرم، بشینم بخونم. ولی وقتی خریدمش و توی موقعیت مورد نظر قرار گرفتم، حتی یادم نبود که من یه کتاب تاریخ توی جیبم دارم!
این روزا که میام ویرگول و میبینم نمیتونم کامت بزارم، اعصابم خورد میشه. ولی در عین حال نمیدونم اعصابم چرا خورد میشه. من آدمی نبودم که زیاد کامنت بزارم، ولی الان هر پست جالبی رو که میبینم اینشکلی ام که ای کاش میشد کامنت بزارم. و پشت بندش از خودم میپرسم چرا؟
موقعی که مدارس باز بود، منم یکی ازینایی بودم که میگفتم ای کاش مدرسه تعطیل شه، خسته شدم و فلان و اینا.
اما الان؟ حاضرم جمعه هم برم مدرسه ولی حضوری شه!
به شخصه دارم توی مجازی نصف میشم. تصورم از مجازی شدن مدارس این بود که میرم دراز میکشم رو تخت، پامو میندازم رو پام، حضورمو میزنم و میخوابم. ولی دیدم نه خیر، ازین خبرا نیست!
الان دیگه طوری شده که معلم خروار خروار تکلیف رو سرت خروار میکنه و میگه توی تایم کلاس بهش پاسخ بدید وگرنه غیبت میخورید. فک کردید به همین اکتفا میکنند؟ نه خیر، علاوه براین ملت رو میبرن توی کلاس مجازی، 6 تا 6 تا ازشون میپرسن.(این 6 نفر همزمان تصویرشومیاد بالا و یچی مثل تماس تصوریه گروهیه.) الانم که جدیدا دنگ جدید سرمون در میارن. اگه کلاس مجازی نیاد بالا، میبرنمون روبیکا تصویری زنگ میزنن میپرسن. ما دانش آموزای فلک زده هم اگه جواب ندیم از نمره مستمرمون کم میکنن.
اگر فکر کردید به همین بساطا اکتفا میکنند سخت در اشتباهید! کلاس خارج تایم هم برامون میزارن تا به قول خودشون بیشتر درس بخونیم. ولی من چیزی که با این بساطا بیشتر حسش میکنم شنیدن صدای جر خوردن خودمه.
خلاصه که دلم برای مدرسه ی حضوری تنگ شده.
