کشاورزی دانش و هنر کشت گیاهان است.[۱] کشاورزی مهمترین پیشرفت در ظهور تمدن بشری غیرمهاجر بود. توسعه کشاورزی و پرورش گونههای اهلی توسط انسان باعث افزایش غذای موجود و شکلگیری شهرها شد. کشاورزی متمرکز که بر اساس کشاورزی تک محصولی است، در قرن ۲۱ بیشترین خروجی را به خود اختصاص دادهاست، اگرچه هنوز، زندگی نزدیک به ۲ میلیارد انسان به کشاورزی معیشتی وابسته است.
چگونگی انجام
کشاورزی متمرکز بر سهپایه اصلی به منظور بالا بردن بهرهوری زمین و انرژی استوار است که به ترتیب زیر هستند:
از میان بردن گیاهان خودرو و رقیب محصول در زمین کشاورزی
جلوگیری از تغذیه جانوران از محصولات کشاورزی
نگهداری جانوران دامی در مکانهای سربسته و محافظتشده
این سیاستها توسط بهکارگیری مواد آفتکش یا هرزکش و نیز دامداری نوین اعمال میشوند. مواد آفتکش و هرزکش باعث میشوند که محصولات نه تنها انرژی بیشتری برای رشد به دست آورند، که از هدررفت انرژی ذخیره شده در آنها توسط خورده شدنشان به دست جانورانی چون پرندگان و حشرات جلوگیری شود. دامداری نوین نیز در حفظ انرژی ذخیره شده در بدن دامها مؤثر است چرا که مانع از راه رفتن زیاد آنها و تخلیه این انرژی در محیط میشود.
مخالفان کشاورزی و دامداری متمرکز بر این باورند که سیاستهای اعمالی برای پیشبرد این گونه کشاورزی اثرات مخرب و بدی بر محیطزیست و انسان میگذارند. برای نمونه بهرهگیری بیش از اندازه از آفتکشها باعث میشود که نه تنها حشرات مخرب نابود شوند، که حشرات مفید یا خنثی نسبت به حصول نیز تحت تأثیر قرار گیرند و کشته شوند. چنین چیزی باعث کاهش تنوع زیستی میشود. ورود مواد شیمیایی به بدن نیز اثرات بدی بر تندرستی انسان دارند.
