تاحالا شده حرفت رو قورت بدی که یکی دیگه ناراحت نشه؟ بعدش تا چند ساعت حرص بخوری؟ یا برعکس، یهو از کوره در بری و یه چیزی بگی که بعدش بگی کاش لال میشدم؟
رفقا، ریشهی همهی این بالا پایین شدنا یه چیزه: «سبک ارتباطی» ما.
امروز میخوام یه کتاب فوقالعاده بهتون معرفی کنم که دوای این درده: «سبکها و مهارتهای ارتباطی» از دکتر نیما قربانی. این کتاب اونقدر کاردرسته که به چاپهای بالای بیست رسیده و این یعنی یه ملت ازش نتیجه گرفتن!
قبل از اینکه بریم سراغ محتوای کتاب، باید بدونیم داریم حرفهای چه کسی رو میخونیم. تو بازار امروز که پر از کتابهای زرد روانشناسی با شعارهای توخالیه، دکتر نیما قربانی یه غنیمت بزرگه. ایشون استاد برجسته دانشگاه تهران، روانشناس و متخصص نامآشنای رواندرمانی پویشی در ایران هستن. دکتر قربانی کسیه که سالها تو اتاق درمان، ریشه مشکلات ارتباطی آدمها رو بررسی کرده و حالا تو این کتاب، با یه زبان بسیار ساده، شیوا و کاملا علمی، به ما یاد میده چطور گرههای ارتباطیمون رو باز کنیم.
کتاب میگه ما آدما معمولاً تو یکی از این چهارتا فاز گیر میکنیم:
۱. سلطهپذیر (منفعل): همونی که همیشه کوتاه میای و میگی «هرچی تو بگی» تا دلخوری پیش نیاد، ولی خودت داغون میشی.
۲. پرخاشگر: داد و بیداد میکنی و حرفت رو به زور به کرسی مینشونی، ولی بقیه رو از خودت میرنجونی.
۳. سلطهگر: با قهر و مظلومنمایی و بازیهای روانی، کارِت رو پیش میبری.
۴. قاطع: خیلی شیک و محترمانه، حرف دلت رو میزنی، طوری که نه خودت اذیت بشی نه طرف مقابلت. (این همون مدل خوبهست!)
حالا اینا چه ربطی به فن بیان کانال ما داره؟
ربطش اینه که فن بیان فقط قشنگ حرف زدن نیست. اصلش اینه که از درون، محکم و قاطع باشی. تا وقتی تو ذهنت با خودت درگیری، بهترین کلمهها هم کمکت نمیکنن. این کتاب اون زیربنای محکم رو برات میسازه.
با اینکه کتاب کمحجمی نیست، اما قلم نویسنده اونقدر خودمونی و روونه و پر از مثالهای کاربردیه که اصلاً متوجه گذر زمان نمیشید. خلاصه که شدیداً پیشنهاد میشه.
