قبل از مرگ چند بار مردیم؟.چند بار مستحق خیلی بهتر از اینا باید باشیم رو گفتیم و به بدتر از این قناعت کردیم.
چی شده که اینقدر کوتوله موندیم
چی شد دستمون به هیچی نرسید
و یا زمانی هم رسید همه چیز دهن افتاد
این همه سوال اصلا از کجا پیداشون شد
وقتی جواب و پاسخ هر کدوم چیزی، «همینی که هست» تنها جواب ممکن بود
کوتوله های غروب تماشایی در ساحل بی انتها هر روز دارند به کشتی های اسطوره پیکر دست تکان می دهند و آرزویی جز سلامتی برای سفرشان ندارند
این جزیره های بهم پیوسته
شبه جزیره های بی انقطاع
پل های بی بازگشت عمر ما بودند