این قسمت: «نوستالژی بهترین داروی ضد استرس»
دیروز برحسب اتفاق،وقتی توی سرویس بیمارستان سعی داشتم خودم رو مشغول نشون بدم ، یه پادکست جالب شد برام و اونروز هندزفری به گوش کارورزی طی شد (لازمه بگم فکر کنم اسم پادکست جافکری بود).
اولش اینطور بود که مهمان برنامه درمورد لایف استایل صحبت میکرد که یکهو شنیدم از خاطرات دهه هفتاد-هشتادی ها و نوستالژی هاشون( یا بهتر بگم نوستالژی هامون) فوتبالیست ها،میک میک و جومونگ حرف میزد:
- آهان! و مثال های ملموس بزنم مثلا آهنگ های قدیمی یا عطر خاص. اینها تحقیقاتش مشخصه دایی جان که باعث افزایش احساسات مثبت درون میشن، حتی یه مقاله ای اخیرا منتشر شده که میگه اقـــا مرور خاطرات نوستالژی سطح هورمون های مرتبط با لذت رو افزایش میده، همین دوپامینی رو افزایش میده که توی مغزمون کلی کار انجام میده...امــــا امیرعلی !!اینو هم هشدار بدم که نوستالژی میتونه باعث فرار از واقعیت هم بشه!! این هم از جنبه منفی قضیه.
- دایی چ خوبه که به این موضوع اشاره کردی، دایی اگه میشه از جنبه هویتی محرکهای نوستالژیک بهمون بگید داییی( تیکه کلامش بود!!!).
این پادکست جواب خیلی از سوالها رو داد:
«چرا از چیزهای قدیمی (نوستالژی)خوشمان میاد؟!»
«چرا این حس خاص ؟!اونم حتی به اشیا ؟!»
و اینکه «علم درمورد این بعد چی میگه؟!
اما تا الان که ناظر هستم و می بینم نوشته ام فقط سرشار از نقل قول بوده پس لازمه نظر خودمو بگم، این هستش که اهوم اهووم(صدای سرفه قبل بالا رفتن از منبر!) ببخشید....
«نوستالژی »این حس شیرین-تلخ(البته بیشتر تلخ) می ارزد !!
یعنی ارزشش را دارد بقول بزرگواری که میگفت:
«نوستالژی، هنرِ زنده نگه داشتنِ آتشِ خاطرات است، بدون آنکه دستهایمان را بسوزاند»
ای بابا بازم که نقل قول شد !!:/
آقــااا اینطور بگم که
مشکل این جاست که نوستالژی ها برای هر فرد متفاوته بیشتر بستگی داره تو چ دهه ای بوده باشه و سبک زندگی اون نسل نوستالژی هاتو میسازه!!
خدارو چ دیدی شاید روزی برسه که آهنگای تتلو بشن نوستالژی تر از محسن یگانه!؟ شایــد
پایـانـ
Hb
