وقتی چشم هام به دنیا باز شد

از روزی که قرار بود خودمو تغییر بدم بیشتر از 4 سال میگذره و توی این مدت به این نتیجه رسیدم که برای بهتر شدنم ،نیازی نبود کار خاصی انجام بدم،  اصلا من نیازی به تغییر کردن نداشتم و ندارم.
من همینم...!! 🍸🍋
با همین تلاش های «ریز » میشه مشکلات درشت رو حل کرد و نیاز به کار شاخی نبود .خوشبختی ها هرچقدر ازم‌ دورتر میشدن،من برای «خود اصیل» بودنم عزمم بیشتر میشد.

پارت ۲ : طرفدار شیش آتیشه خودت باش
خیلی هم راضی ام ،از اینی که هستم :)
  دیگه نمیخوام برحسب  معیار های  سوشال مدیا به خودم برچسب تنبل بودن بزنم.
اگه همه چیز دست خود آدم بود و هیچ خبری از خستگی بدنی و فرسایش فکری نبود خودم شخصا انرژی ام رو  حالت توربو  میگذاشتم و انگیزه ام رو با یوسین بولت*۱تنظیم می کردم تا همیشه ماکزیمم سطح بهره وری رو داشته باشم.
( با همچین شرایطی پس زمین هم میتونست مثلث باشه!!).

اما متاسفانه این فرضیه محال برای یک انسان
نرمال، نشدنیه و از وقتی به این نتیجه رسیدم ،فهمیدم هرکس خلاف این «فکت تلخ» رو میگه ؛در نهایت معلوم میشه که  قدرت بازیگری خوبی داره!.

                           Hb