شعر سهراب سپهری

در صحرای خاموش و پهناور

گل زیبایی دور از همه گل ها بود

لبخندی حزن آور

روی لبانش پیدا بود

این گل زیبا زیباتر

از همه گل های صحرا بود

شب ها گل صحرا

در خاموشی می خواند:

«من گل صحرا هستم

وحشی و زیبا هستم!»