از امروز مینویسم برای هاله؛ برای همان عشقی که نخواست، اما در قلب من همیشه زنده ماند. میخواهم این کلمات گواه باشند که من تا ابد به پایِ این دوست داشتن میمانم. هاله، تو تمامِ زندگیِ من هستی؛ و من، با وجودِ تمامِ نخواستنها، ذرهذرهاش را با عشق برای تو به یادگار میگذارم، تا بدانی که بودنت، معنایِ هستیِ من است به تاریخ 30 اردیبهشت 1405