گذشتن

زندگی از همان جایی آغاز می شود که دو نفر تصمیم می گیرند از خود بگذرند. دو نفر تصمیم می گیرند انسانی را به دنیا بیاورند.

به دنیا آمدن یک انسان نیازمند گذشت آن دو نفر است. حال باید آن دو نفر از چه چیزهایی بگذرند؟

آنها باید از وقت، سلامتی، آرزو و سرمایه خود برای به دنیا آوردن آن انسان بگذرند. حال اینکه هیچ کس آنها را مجبور به این کار نکرده است. حتی آن انسانی که قرار است به دنیا بیاید.

پس بهتر است قبل از گذشتن درست فکر کنیم. بهتر است تمام جوانب را در نظر بگیریم و بعد تصمیم بگیریم انسانی را به دنیا بیاوریم.

بعد از به دنیا آمدن او چه بخواهید چه نخواهید تمام مسئولیت او با شما است. شما در قبال آینده و سرنوشت او مسئول هستید.

پی نکته دومی که باید به آن توجه کنید این است، که آیا می توانید مسئولیت زندگی و آینده یک انسان را عهده دار شوید؟

خواهش می کنم موقع پاسخ دادن به این سوال در ابرها سیر نکنید، زیرا آینده یک انسان رویا و خیال نیست که بشود از آن لذت برد. واقع بینانه به آن بنگرید.

آیا شما کسی هستید که بتوانید مسئولیتی قبول کنید؟

آیا شما مسئولیت زندگی و آینده خود را به خوبی می توانید عهده درا شوید؟

به دنیا آوردن یک انسان کاری بس ساده است. که همه می توانند آن را انجام دهند، ولی آیا همه می توانند به خوبی آینده او را روشن و برنامه ریزی کنند؟ می توانند انسانی بزرگ و خردمند تربیت کنند.

مسئله اساسی در تولد یک انسان همین است، تربیت او که وابسته به هزاران عامل داخلی و خارجی می باشد.

قبل از همه این حرف ها برای به دنیا آمدن یک انسان نیرویی فراتر وجود دارد که او نیز باید بخواهد انسانی به دنیا بیاید تا ما بتوانیم اراده کنیم و او را به دنیا بیاوریم.

چقدر خوب که او هرگز از به دنیا آمدن انسان ناامید نمی شود.

7 خرداد 1400