شادیِ خیالی؛

رود جاری؛

دشت مملو از شقایق های آبی؛

آسمان عاری ز هرگونه سیاهی؛

غرق در آواز مرغان هوایی،

آری.

من دلم را بسته ام بر این تفکر های واهی.

رودِ من افسوس

دشتِ من افسوس

آه

آه

راستی که زنده است انسان به شادیِ خیالی.

پ. ن:لینک چنلم: https://t.me/mim_sad_9

دوست داشتید حتما تشریف بیارید.