اگر بخواهم صادقانه بگویم، هیچ وقت فکر نمی کردم آشپزی در خانه بتواند برایم چیزی فراتر از یک علاقه باشد. من هم مثل خیلی ها فقط برای دل خودم و اطرافیان غذا درست می کردم، تا این که شرکت در یک دوره آشپزی نگاه من را عوض کرد؛ دوره ای که نه تنها مهارتم را جدی تر کرد، بلکه به من نشان داد می شود از همان آشپزخانه خانه، قدم به قدم به درآمد رسید، بدون استرس، بدون شعار و فقط با یاد گرفتن اصول درست و اعتماد به خودم.
همه چیز از همان آشپزخانه کوچک خانه مان شروع شد؛ جایی که بوی وانیل و کره همیشه برایم آرامش بخش بود و دیدن یک کیک خوش فرم، ذوقم را چند برابر می کرد. آشپزی و مخصوصا شیرینی پزی برایم فقط یک دلخوشی بود؛ کاری که با عشق انجامش می دادم، بدون این که به نتیجه اش فراتر از خوشحال کردن خانواده فکر کنم. ساعت ها ویدیو می دیدم، دستورها را می نوشتم و با شوق دست به کار می شدم، اما ته دلم همیشه حس می کردم یک چیزی کم است.
چالش ها کم نبودند؛ بعضی وقت ها کیک ها خوب پف نمی کردند، خامه قنادی دقیقا همان طور که باید فرم نمی گرفت و از خراب شدن مواد می ترسیدم. بدتر از همه این که ته ذهنم باور کرده بودم کسب درآمد از کیک پزی خانگی فقط برای آدم های حرفه ای است؛ کسانی که یا سال ها تجربه دارند یا سرمایه زیادی برای تجهیزات و تبلیغات. من دقیقا یکی مثل خیلی از شما بودم؛ پر از علاقه، اما پر از تردید و سوال که آیا اصلا می شود از این علاقه، چیزی بیشتر ساخت یا نه؟
نقطه عطف ماجرا دقیقا یک روز معمولی بود؛ همان روزهایی که با گوشی نشسته بودم و دنبال یک آموزش ساده برای کیک تولد می گشتم، فقط برای این که دفعه بعد کیکم خراب نشود. بین لینک ها و ویدیوها، تصادفی وارد سایتی شدم که اسمش توجهم را جلب کرد؛ «پریسا پارسی». نه دنبال دوره بودم، نه قصد خرید داشتم، فقط کنجکاو شدم ببینم بقیه چه کار می کنند و آیا کسی هست که دقیقا از صفر شروع کرده باشد یا نه.
اولین چیزی که حس خوبی به من داد، لحن توضیحات بود؛ نه پیچیده، نه پر از اصطلاحات عجیب. همه چیز خیلی ساده و قابل فهم نوشته شده بود، طوری که حس می کردی طرف مقابل دقیقا می داند دغدغه ات چیست. وقتی دیدم آموزشگاه کیک پزی حرفه ای با هزینه مقرون به صرفه هم وجود دارد و لازم نیست سرمایه زیادی داشته باشم یا از خانه بیرون بروم، برای اولین بار با خودم گفتم شاید این همان چیزی باشد که دنبالش بودم. نه هیجان الکی داشتم و نه حس تبلیغاتی بودن؛ فقط یک حس آشنا… انگار یکی دقیقا همان مسیر پر از تردید من را قبلا رفته بود.
راستش اولش با خودم می گفتم مگر یک دوره چقدر می تواند فرق ایجاد کند؟ اما وقتی وارد آموزش ها شدم، فهمیدم وقتی یکی کنارم ایستاده و قدم به قدم دارد تجربه اش را منتقل می کند چقدر همه چیز فرق می کند. چیزهایی یاد گرفتم که سال ها با آزمون و خطا هم به نتیجه اش نرسیده بودم و همین باعث شد نگاهم به کیک پزی کاملا عوض شود.
یکی از بزرگ ترین کابوس های من کیک های کم جان و خفه بود. در دوره یاد گرفتم که فقط مواد مهم نیستند، ترتیب اضافه کردن، دمای تخم مرغ ها، میزان هم زدن و حتی زمان باز کردن فر چه تاثیر عجیبی روی بافت کیک دارد. همان بار اول که کیک اسفنجی ام کاملا پف کرد و بعد از سرد شدن هم نخوابید، فهمیدم مشکل از من نبود، از ندانستن ریزه کاری ها بود.
خامه قنادی همیشه برایم استرس داشت. یا شل می شد یا وسط کار می برید. اینجا یاد گرفتم دمای خامه، سرعت همزن و حتی نوع ظرف چقدر مهم است. یک نکته ساده اما کلیدی باعث شد خامه ام دقیقا همان بافتی را بگیرد که در عکس ها می دیدم. از آن روز به بعد، تزیین کیک برایم تبدیل به لذت شد نه ترس.
چیزی که اصلا انتظارش را نداشتم، حس تنها نبودن بود. هر جا سوال داشتم یا جایی کارم گیر می کرد، می توانستم بپرسم و جواب بگیرم. همین پشتیبانی باعث شد وسط راه دلسرد نشوم و آموزش ها را نصفه رها نکنم.
تمام این تکنیک ها و تجربه ها را در دوره کیک پزی یاد گرفتم؛ دوره من تو آموزشگاه آشپزی پریسا پارسی برای من فقط آموزش نبود، شروع یک تغییر جدی بود.
اولین سفارشم خیلی اتفاقی شروع شد. برای تولد یکی از دوست های نزدیکم کیک درست کرده بودم، فقط از روی ذوق و تمرین. وقتی کیک را دید، باورش نمی شد کار دست من باشد. همان جا گفت: «می تونم برای تولد خواهرم هم ازت سفارش بدم؟» شاید ساده به نظر برسد، اما همان جمله قلبم را لرزاند. اولین بار بود کسی حاضر می شد بابت کاری که دوستش دارم، به من پول بدهد. وقتی هزینه اش را به دستم داد، حس غرور و هیجان عجیبی داشتم؛ انگار یک قدم واقعی به سمت رویایم برداشته بودم.
بعد از آن، سفارش ها کم کم بیشتر شدند. اول همسایه ها، بعد دوستانِ دوستان. هر کیک یک تجربه جدید بود و هر رضایت، اعتماد به نفس بیشتری به من می داد. درآمدم شاید در ابتدا زیاد نبود، اما حس استقلال مالی، حتی با همان مبالغ کوچک، فوق العاده شیرین بود. مهم تر از پول، این بود که فهمیدم می شود از آشپزخانه خانه هم یک مسیر درآمدی واقعی ساخت.
از همان کیک های اول شروع کردم به عکس گرفتن؛ هم برای دل خودم، هم برای اینکه پیشرفتم را ببینم. حالا وقتی به آن عکس ها نگاه می کنم، مسیر رشدم را واضح می بینم.
این تصاویر فقط کیک نیستند؛ هر کدامشان یادآور یک قدم رو به جلو، یک سفارش جدید و یک باور قوی تر به خودم هستند. باور اینکه استقلال مالی، گاهی از یک کیک ساده شروع می شود.
اگر تا اینجای داستان را خوانده اید و با خودتان گفته اید «من هم آشپزی را دوست دارم، اما…»، دقیقاً همان جایی هستید که من چند وقت پیش بودم. شک داشتن، ترس از شروع و فکر کردن به اینکه شاید به اندازه کافی خوب نباشید، کاملاً طبیعی است. اما حقیقت این است که هیچ کس از اول حرفه ای نبوده؛ همه از یک نقطه ساده و معمولی شروع کرده اند.
اگر آشپزی یا شیرینی پزی برایتان فقط یک علاقه قلبی است، اجازه بدهید به آن فرصت رشد بدهید. لازم نیست همه چیز را یک شبه تغییر دهید یا ریسک بزرگی انجام دهید. کافی است یک قدم کوچک بردارید و روی خودتان سرمایه گذاری کنید. شاید همین قدم، مسیر جدیدی در زندگی تان باز کند؛ مسیری که هم حال دلتان را خوب کند و هم به مرور به درآمد برسد.
این را از روی تجربه می گویم: اگر دلتان با آشپزی می تپد، تردید را کنار بگذارید و شروع کنید. بقیه مسیر، کم کم خودش شکل می گیرد.
