باران زیبا اومدی
اومدی و رنگ امید به زندگی ها زدی
اومدی وقت سیاهی داشت خفه مون می کرد
وقتی داشتیم بی اثر بودن دعا رو باور می کردیم
هوش برگشتی زیبا
با غرش و پر از سر و صدا بیا
گاهی عصبانی و با خشم بیا
کاهی آروم و با ناز بیا
ولی بیا و رنگ آسمون رو تازه کن
برامون ناز کردی که قدر تو بیشتر بدونیم ؟
خواستی یادمون بیاری چقدر بهت احتیاج داریم و بدون تو زندگیمون غمبار ؟
آره خوب کردی ، خوب درسی بهمون دادی
تا وقتی زیادی باشی هیچکس متوجه وجودت نمیشه حتی ممکن غر بزنن ای بابا .... بسه دیگه!!!
ولی وقتی نیستی ، وقتی دچار مشکل میشن تازه میفهمن ای واااای کاشکی باشی ، برگردی و دوباره حال و هوای تازه براشون بسازی .
