برخی از ما انسانهای شریفی هستیم، گاهی چون از روی تواضع و فروتنی موفقیت و دستاوردهای خود را روایت نمیکنیم (جار نمیزنیم) برخی افراد ديگر، از فرصت استفاده کرده و بر گردهی آن موفقیت و دستاورد سوار میشوند و با جعل روایت، آن را به نام خودشان میزنند و حتی از امتیازات و مزایای آن بهرهمند میشوند. اما این یادداشت نه به خاطر امتیاز و مزایا، بلکه روایتی برای بیان گوشهای از حقایق یک کار گروهی پیچیده است.
✍ احسان میرزائی: کارگروه ویژه ارزیابی عملکرد، این کارگروه از سال ۱۴۰۱ تشکیل شد و نزدیک به ۱۰۰ نفر از اعضا طی سه سال به طور دائم یا موقت، مسئولیت هماهنگی و همکاری و نظارت بر اجرای تکالیف ابلاغی سازمان اداری و استخدامی، استخراج و گردآوری گزارش سالانهی حدود ۳۰۰ نفر از همکاران خود در ۱۴ شرکت بزرگ در سراسر کشور و به ویژه مناطق عملیاتی را داشتند.
🔹فرایند ارزیابی برای هر سال ۱۸ ماه ادامه داشت طوری که مسئول کارگروه طی ۶ ماه ابتدایی هر سال همزمان روی گزارش سال قبل و سال جدید کار میکرد و تمام فعالیتهای مربوط به ارزیابی در کنار مسئولیتهای دیگری بود که سازمان بر عهدهی وی میگذاشت.
🏆 این کارگروه توانست در دوره هجدهم جشنواره (گزارش سال ۱۴۰۱) بین دست کم ۱۲۵ دستگاه دولتی در سطح ملی امتیاز ۱۰۰٪ را کسب کند، البته نه به این راحتی که مینویسم!
🏆 همچنین در دورهی نوزدهم (گزارش ۱۴۰۲) با کسب امتیاز ۱۰۰٪ بهترین عملکرد در بین واحدهای ستادی را داشت و به افزایش مجموع امتیاز شرکت کمک بسزایی کرد و در نتیجه پاداش ۱۰ میلیون تومانی برای تمام کارکنان پرداخت شد.
🏆 در جشنواره بیستم (گزارش ۱۴۰۳) نیز ارائه خلاقانه گزارش کارگروه منجر به کسب جایگاه برتر و ۱۰۰٪ امتیاز شد.
♟ اما افتخاراتی که بالا مطرح شد به همین سادگی کسب نمیشد، در فرایند ارزیابی عملکرد چند نقش اول مهم دخیل و شریک بودند و هرگز نمیتوان نقشی را بیتاثیر یا ناچیز تصور کرد یا عنصری را حذف کرد و نادیده گرفت!
واقعا چه کسی میتواند در مورد آن فیلم سینمایی که جایزه اسکار دریافت کرده بگوید کارگردان کار خاصی نکرده، فقط چهارتا بازیگر جمع کرده؟!
یا چه کسی میتواند منکر نقش مربی تیم فوتبال کشوری که قهرمان جام جهانی شده، شود؟! مثلا بگوید مربی فقط روی نیمکت نشسته بود و بازیکنها بودند که گل میزدند!
در دنیای حرفهای که کورسویی از اخلاق و انسانیت و عدالت در آن باشد، هرکدام از افراد گروه به سهم خود در موفقیتها یا شکست احتمالی شریک هستند، اما در کارگروه ما چنین نبود...
عناصر دخیل در کارگروه شامل:
○ عنصر اول حدود ۳۰۰ نفر از همکارانی که در ۱۴ شرکت و در نقاط مختلف کشور و در راستای ماموریتهای سازمان در طول سال و اکثرا هفت در ۲۴ کار میکنند و طبق مطالعات و آسیبشناسی انجام شده، تقریبا هیچوقت ارادهای قاطع و منسجم برای نمایش هنرمندانه و دفاع از عملکرد سالانهی آنان در یک رقابت تنگاتنگ و جدی با حضور دست کم ۱۲۵ دستگاه دولتی وجود نداشته است. اکثرا از حقوق و مزایای خود و از نادیده گرفته شدن زحماتشان ناراضی هستند. عمدتا در دوره آموزشی متناسب با مسئولیتهای سازمانی شرکت داده نمیشوند و از برخی خدمات و مزایا هم محروم هستند.
○ طرف دیگر نمایندگان تامالاختیاری که هرکدام در کنار تمام ماموریت و مسئولیتهای سازمانی خود باید ارزیابی عملکرد همکاران خود را طبق شیوهنامه گردآوری کنند. از نظر آنها کاری دشوار، فرسایشی و البته بدون بازخورد، حتی در حد یک دورهمی ساده سالانه برای اشتراک تجربه، تعامل و طرح مسئله و ارایه راهکار. یکی از چالشهای عمدهی ما در سادی که پاداش ۱۰ م.ت جشنواره پرداخت شد، این بود که همکاران پیمانکاری این پاداش را با تاخیر چند ماه دریافت کردند و بیشتر همکاران هم پیمانکار هستند و این عامل باعث دلسردی و ناراحتی و بیانگیزگی افراد شده بود که با پیگیریهای مسئول ارزیابی عملکرد و دیگر واحدهای ستادی از مدیریت مهندسی ساختار و تشکیلات و روشها، پاداش به همکاران پیمانکاری پرداخت شد. اما بعد از تحمیل انرژی منفی از سوی سازمان!
○ و در سوی دیگر مسئول ارزیابی عملکرد که باید چند ویژگی اساسی داشته باشد:
۱. صبوری و سنگ صبوری برای همه
۲. توانمندی و مهارت در تسهیلگری و درک و فهم درست از قوانین و شیوهنامهها و ساده سازی و تشریح و تبیین برای اعضای کارگروه
۳. درک مسائل همکاران و محدودیتهای سازمانی در انجام تکالیف ابلاغی و دفاع به موقع از زحمات و عملکرد آنان در نهاد ارزیاب
۴. دارای تخصص در حوزه کاری و دارای اشراف بر حوزهی کاری دیگر واحدهای موازی داخل سازمان
۵. دارای تجربهی مفید دانشگاهی و کاری و فهم درست و دقیق از اصطلاحات و کلیدواژههای تخصصی حوزه ارتباطات و روابطعمومی
۶. آشنا به فرهنگهای مختلف و خصوصیات اخلاقی افراد به منظور تعامل موثر و پایدار و مستمر جهت پیشبرد برنامه
۷. دارای مهارتهای ارتباطی و ارتباطات فرا سازمانی
۸. دارای روحیه کار گروهی و مهارت در شبکه سازی و هدایت و رهبری گروه
۹. مسلط بر ابزارهای کار مانند مجموعه ادوبی، ورد، فتوشاپ و... و همچنین بسترهای ارتباطی وبیناری و سکوهای ارتباطی و اجتماعی داخلی و خارجی
۱۰. دارای توانمندی و مهارت در تهیه نقشه راه کاربردی و هدف گذاری کوتاه و بلند مدت و زمانبندی دقیق
۱۱. دارای خلاقیت و پویایی به منظور مدیریت اقتضایی در شرایط خاص و بحرانی یا در تنگنای زمانی تا رسیدن به کسب نتیجه مثبت مد نظر
۱۲. خطر پذیری برآمده از عزت نفس و اعتماد به نفس حاصل از تسلط و اشراف بر امور
۱۳. اخلاق محوری و ارتباط افقی صادقانه برای انتقال دانش و تجربه و گره گشایی از مسائل
۱۴. دارای روحیهی پیگیر و خستگی ناپذیر بودن در انجام تعهد.
۱۵. توانایی بالای روحی و جسمی برای کار ۷ در ۲۴
۱۶. توانمندی در تمرکز برای مدیریت و کنترل فرایند
۱۷. ارایه راهکارهای کاربردی و عملیاتی نوین برای جبران کاستیهای فردی و سازمانی
۱۸. مهارت تسهیلگری و آموزش به برخی افراد که حتی مهارت اولیه استفاده از ابزار کار مانند Word را ندارند.
❌پس نقش مسئول کارگروه چیزی فراتر از گردآوری و بارگذاری گزارش است! نه؟!
⚠️ هنگامی که کارگروه در نتایج اولیهی ارزیابی گزارش در هر دوره با کسر دست کم ۱۰ امتیاز مواجه بود، به مدد و فضل خداوند رحمان به عنوان مسئول ارزیابی عملکرد، حتی در شرایطی که از نظر پرسنلی شرایط دشواری را برایم ایجاد کرده بودند توانستم از عملکرد همکارانم دفاع کنم و با پیگری و مذاکره و رایزنی با نهادهای ارزیاب (سازمان اداری و استخدام و شورای اطلاعرسانی دولت و سازمان فناوری اطلاعات و...) و ارایه مستندات و مکاتبه و تهیه و تدوین گزارش نهایی، امتیازات کسر شده را به سبد کارگروه بازگردانم.
🛑 در این گزارشها هرگز و ابدا از عدد و آمار سازی رایج که نوعی دروغگویی و فریبکاری جا افتاده در سازمانهای دولتی است، هرگز استفاده نکردم؛ چرا که همیشه معتقد بودم حجم عملکرد همکارانم آنقدر زیاد هست که نیازی به این اقدام غیر اخلاقی نباشد و صرفا مشکل ما در روش گردآوری و ارایه گزارش است. بنابراین طبق شیوهنامه راهکارهایی کاربردی پیشنهاد میکردم تا بتوانند امتیاز عملکرد خود را بگیرند.
😶 ۳۲ ساعت کار مستمر که هیچکس نفهمید یا نخواست به روی خود بیاورد!!!
⏱ یادم میآید در ارایه اولین گزارش به دلیل همزمانی با برگزاری نمایشگاه بینالمللی و البته ناآشنایی با جشنواره و اهمیت آن ارسال گزارش از طرف چند شرکت با تاخیر انجام شد، به همین دلیل تهیه و تدوین گزارش نهایی به دقایق پایانی مهلت قانونی کشیده شد.
همان زمان (روز شنبه) از آقای دکتر گلزاری (دبیر فعلی شورای اطلاعرسانی دولت) یک روز (دوشنبه ۱۲ تیر ۱۴۰۲) مهلت گرفتم، تعهد سنگینی بر دوش خود احساس میکردم و خودم را نسبت به تمام زحمات سال گذشتهی همکارانم مسئول میدانستم، به همین دلیل روز یکشنبه زودتر از همه رفتم اداره، آن روز یکی از خاصترین روز و شبهای دوران کاری من بود.
یکشنبه ۱۱ تیر ۱۴۰۲ از ساعت ۶ صبح به اداره رفتم، قبلا به عنوان کارشناس انتشارات به طور خودجوش دورههای صفحهآرایی با برنامههای ادوبی و ویراستاری و... را گذرانده بودم.
پس برای تهیه و تدوین گزارش نهایی و رفع نواقص، صفحهآرایی و افزدون مستندات و تهیه و طراحی گزارش به شکل الکترونیک اینتراکتیو و هایپرلینک (تا کار بررسی و راستی آزمایی برای ارزیاب در شورا ساده شود) و به صورت فیزیکی چاپ شده با طراحی جلد اختصاصی و همچنین دادهپردازی همزمان و تولید اطلاعات و جمعبندی دست کم ۱۵ گزارش مجزا، دست به کار شدم.
کارم که تمام شد، از روز قبل ناهار و شام نخورده بودم و صبح آن روز هم صبحانهای در کار نبود، فایل نسخه چاپی را برای چاپخانه فرستادم و در حالی که هنوز چاپخانه باز نشده بود تلفنی از دوستان خواهش کردم به سرعت گزارش نهایی رو چاپ و صحافی کنند تا وقتی میرسم فقط کارت بکشم و برم سمت شورای اطلاعرسانی دولت.
زمانی که فایل الکترونیک و گزارش نهایی چاپ شده را در یک بستهی شکیل و درخور شان سازمانم تحویل دکتر گلزاری در شورای اطلاع رسانی دولت دادم، تا به خانه رسیدم، ساعت ۱۳:۰۰ روز دوشنبه ۱۲ تیر ۱۴۰۲ بود.
🚨 یعنی ۳۲ ساعت کار مستمر و پیوسته...!
ما کار گروهی بلد هستیم، نتیجه ه میگیریم، اما اگر بگذارند!
✊ طی این سالها بارها به دلیل عملکرد خوب کارگروه به ویژه برخی از نمایندگان که حقیقتا سرعت عمل و هوشیاری بالایی داشتند، پیشنهاد برگزاری نشست و تقدیر از عزیزان را به مافوق ارایه کردم، اما هرگز مورد موافقت قرار نگرفت و این را هرگز نمیپسندم چون هدف و روش من این نیست.
لابد به خاطر همین روحیه جهادی و مهارت در کسب نتیجه در بدترین شرایط بود که حتی خودم که مسئول این کارگروه بودم نهتنها تشویق نشدم بلکه پُست و سمت بالاتر (رویهی سازمانی) هم بهم ندادند و بارها از اضافه کاریام کم کرده و ارزشیابی سالانه را هم پایین دادند و در کل انزوای سازمانی تنها اقدام در برابر تمام تلاشها و مجاهدتهای شبانه روزی برای بالا بردن پرچم سازمان بود، که نصیبم شد.
🥇اما در دوره هجدهم جشنواره، نتیجه ۳۲ ساعت کار مستمر این شد که وزیر وقت از دست شهید جمهور جایزه گرفت و در سالن وزات کشور تقدیر شد. هرچند پاداش آن سال هم فقط قسمت همکاران وزارتی شد و من شرمنده تمام همکارانم در ستاد و توابع شدم.
#احسان_میرزائی | پنجشنبه - ۳۱ - اردیبهشت - ۱۴۰۵ | ۱۴:۲۶
ble.ir/Nuqte_ir
